ถึงกับต้องเอาเรื่องข้อตกลงเก็บความลับออกมา นี่มันต้องเป็นข่าวที่ระเบิดขนาดไหนกันแน่!
ปาปารัสซี่หวังเสี่ยวหวางกระตุกวูบที่เปลือกตา
หลังจากเซ็นเอกสารเรียบร้อย เขาถึงได้ขยี้มือ แล้วเอ่ยปากอย่างประจบประแจง “ทนายเจียง ผมชื่อหวังเสี่ยวหวาง วงการในนี้เรียกผมว่าหวังไจ้ ฝีมือระดับท็อป ปากสนิทมาก ท่านสั่งได้เลย!”
เจียงเฟิงพยักหน้า สายตาหลังเลนส์แว่นนิ่งสงบไร้ระลอก
“งานของนายง่ายมาก”
“ถ่ายฉัน และผู้หญิงที่ออกเดทกับฉัน”
“อะไรนะ?!” กรามของหวังเสี่ยวหวางแทบร่วงลงพื้น
เขาน่ะเป็นแฟนคลับตัวยงของเจียงเฟิงเลยนะ รู้จักเหล่านางฟ้าทนายความของสำนักงานซ่างผิ่นเป็นอย่างดี
“คุ...ทนายเจียง หมายถึงคุณหลิว คุณชิว หรือผู้ช่วยหลี่เหรอครับ?”
“ไม่ใช่สักคน”
ในสมองของหวังเสี่ยวหวางดังอื้อไปหมด คำพูดที่เกือบจะหลุดออกมาว่า “คุณมีชู้เหรอ” สี่คำ ถูกเขากลืนลงคอไปอย่างยากลำบาก
ประเด็นร้อนแรงที่สุดของวันนี้ ก็คือหลี่จิ้งจากสำนักงานซ่างผิ่นถูกสำนักงานกฎหมายเทียนกงฟ้องร้อง
ผลสุดท้าย หัวหน้าสำนักงานกฎหมายที่อยู่ในใจกลางพายุ กลับให้ตัวเองไปถ่ายเขากับผู้หญิงคนอื่นเดทเนี่ยนะ?
นี่มันการเล่นระดับเซียนอะไรกันแน่?
เจียงเฟิงโบกมือ น้ำเสียงไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง “เมื่อไหร่ที่ฉันต้องการนาย ฉันจะติดต่อไป”
หวังเสี่ยวหวางรู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว พยักหน้าหนักแน่น เขาเข้าใจดี คราวนี้ตัวเองเจอปลาตัวโตจริง ๆ เข้าแล้ว
อะไรที่ไม่ควรถาม ก็ต้องห้ามถามแม้แต่คำเดียว
จัดการทางนี้เรียบร้อย เจียงเฟิงก็ขับรถตรงไปยังคลับป่าดงดิบ