ในวินาทีนั้นเอง เสียงของเจียงเฟิงที่เจือรอยยิ้มก็ดังก้องไปทั่วห้องพิจารณาคดีอีกครั้งอย่างชัดเจน
“ท่านประธานศาล ต่อไป ผมจะยื่นหลักฐานยืนยันข้อเท็จจริงที่ว่า บริษัทยาตระกูลซุนใช้วัตถุดิบยาสองชนิดสร้างระบบผูกขาด บีบบังคับให้บริษัทที่เกี่ยวข้องอีกสิบสามแห่งขายยาให้บริษัทยาต้าหย่วนในราคาถูก”
สิ้นเสียงพูด ภาพบนจอใหญ่ของห้องพิจารณาคดีก็เปลี่ยนไป
รายงานการเงินและรายงานภาษีทยอยปรากฏบนจอราวกับสายน้ำไหล ครบทั้งบริษัทยาสิบสามแห่ง ไม่มีตกหล่นแม้แต่แห่งเดียว
รายการยาทุกชนิดที่ขายในราคาถูก รวมถึงบันทึกภาษีผิดปกติทั้งหมด ล้วนถูกทำเครื่องหมายด้วยสีแดงสดจนแสบตา
ในเวลานี้ ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทยาทั้งสิบสามแห่งที่กำลังรับชมการไต่สวนผ่านอินเทอร์เน็ตจากทั่วประเทศ ต่างพากันกลั้นหายใจ
เมื่อเห็นเอกสารลับของบริษัทตัวเองปรากฏบนจอ พวกเขาไม่เพียงไม่โกรธแม้แต่น้อย แต่บางคนถึงกับอดไม่ได้ที่จะยกมือปิดหน้า ไหล่สั่นระริกอย่างรุนแรง
ดีใจจนน้ำตาไหล!
“ขโมยได้ดี! ขโมยได้เยี่ยมมาก!” ประธานกรรมการคนหนึ่งตะโกนจนเสียงหลงอยู่ในห้องทำงาน
คำพูดของหลี่จิ้งผุดขึ้นมาในหัวของเจียงเฟิง รายงานการเงินพวกนี้แทบไม่ได้ซุกซ่อนอะไรไว้เลย เรียกได้ว่าวางไว้ตรงนั้น รอให้คนมาตรวจสอบด้วยซ้ำ
บริษัทที่ถูกกดขี่เหล่านี้ไม่กล้าแจ้งเบาะแสโดยสมัครใจ จึงทำได้เพียงใช้วิธีนี้เพื่อร้องขอให้ความยุติธรรมมาถึงอย่างเงียบ ๆ
น่าเสียดายที่กรมคุ้มครองผู้บริโภคยังดูไม่ออกด้วยซ้ำว่าตระกูลซุนกับต้าหย่วนสมคบคิดกันในชั้นแรก แล้วจะขุดพบระบบผูกขาดชั้นที่สองที่ลึกซึ้งและซ่อนเร้นยิ่งกว่านี้ได้อย่างไร
ข้อกล่าวหาชัดเจนทีละข้อ ธุรกรรมผิดปกติปรากฏให้เห็นทีละรายการ
แม้ไม่มีข้อตกลงเป็นลายลักษณ์อักษร แต่ข้อเท็จจริงที่หนักแน่นดุจเหล็กก็เพียงพอจะยืนยันความผิดได้แล้ว!