เย่กู้ไม่อาจยอมรับความจริงข้อนี้ได้ เขาคือคนเก่งที่อ่านหนังสือมา 20 ปี เป็นเจ้าแห่งหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่เอาชีวิตไปแลกกับคะแนนสอบ เป็นเด็กเรียนดีเด่นของมหาวิทยาลัยกฎหมายกลาง!
ชีวิตของเขา ควรจะไปได้ไกลสุดลูกหูลูกตา!
"ผมไม่ยอม! ผมจะอุทธรณ์!"
เย่กู้ทรุดลงร้องไห้โฮ เสียงแหลมสะเทือนใจ
"ผมเป็นที่หนึ่งของอำเภอ! เป็นคนแรกในหมู่บ้านที่ได้เข้ามหาวิทยาลัย! เป็นบัณฑิตดีเด่นของมหาวิทยาลัยกฎหมายกลาง!"
"ผม... ผมทุ่มเทมาทั้งชีวิต แค่อยากหลุดพ้นจากความเป็นชาวนา... แค่อยากไม่ต้องกลับไปอยู่บ้านนอก... ทำไม..."
"ฮือๆๆๆ..."
เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของเขาถูกถ่ายทอดผ่านไลฟ์สดไปทั่วทั้งเน็ต
นักวิจารณ์กฎหมายนับไม่ถ้วนมองภาพนั้น แล้วส่ายหน้าอย่างเงียบ ๆ
พวกเขารู้ดีกว่าคนอื่นว่า ด้วยความสามารถของเย่กู้ หากเดินบนเส้นทางที่ถูกต้อง อนาคตของเขาจะไปได้ไกลสุดประมาณ
หลัวต้าเสียงพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นในห้องไลฟ์ว่า "เมื่อคนคนหนึ่ง เลือกที่จะใช้ความรู้ที่เรียนมาเป็นอาวุธ เพื่อทำร้ายคนที่อ่อนแอกว่าตัวเอง เพียงเพื่อจะหลุดพ้นจากชนชั้นของตัวเอง นั่นคือเขาสูญเสียความเป็นมนุษย์ไปแล้ว"
คำพูดของหลัวต้าเสียงตรงไปตรงมาฉมัย
คนแบบเย่กู้ ถึงแม้จะมีความสามารถ แต่เมื่อหันไปทางชั่ว สิ่งที่ทำลายสังคมจะยิ่งใหญ่กว่าเดิม
คนประเภทนี้ ต้องถูกกำจัดให้สิ้น!
ในศาล เจียงฉงไม่สนใจเสียงร้องไห้ของเย่กู้เลย
เสียงของเขาดังเย็นชาและน่าเกรงขาม อ่านคำพิพากษาที่จะยุติทุกอย่างต่อไป
"เจียงผิง กระทำผิดข้อหายุยงให้ฆ่าคน ข้อหาทำร้ายร่างกายโดยเจตนา... เนื่องจากมีความดีความชอบปรากฏชัด ตามกฎหมายลดหย่อนโทษ ให้จำคุกตลอดชีวิต..."
"หวังจา หัวหน้าทีมรื้อถอน กระทำผิดข้อหาทำร้ายร่างกายโดยเจตนา ข้อหาลักพาตัว... ให้จำคุก 20 ปี"