"เรื่องนี้..."
โยวซิงเกากำลังพิมพ์ข้อความ นิ้วลอยอยู่เหนือหน้าจอ คำเหล่านั้นกลับพิมพ์ไม่ออกสักที
สิ่งที่เขากลัวที่สุดคือการเผชิญหน้ากับความหวังที่ไร้ข้อแม้ของผู้ป่วย โดยเฉพาะเย่ป๋อย่วนแบบนี้ ลูกแทบจะเป็นความเชื่อและความยึดมั่นทั้งหมดในชีวิตของเขา
"เรื่องนี้ยังอยู่ระหว่างการเจรจา แต่ผมว่า ซุนหลินน่าจะยอมอ่อนข้อเร็ว ๆ นี้ สถานการณ์กระแสสังคมตอนนี้ไม่เอื้อต่อเขาเอาเสียเลย"
ในที่สุดโยวซิงเกาก็เลือกที่จะปลอบประโลมแบบอ้อม ๆ
อีกฝั่งของหน้าจอ เปลวไฟในใจเย่ป๋อย่วนไม่ได้ถูกดับลง กลับลุกโชนยิ่งขึ้น
"อืม ผู้อำนวยการโยว ผมเชื่อพวกคุณ!"
ใช่แล้ว จากสถานการณ์ตอนนี้ กระแสสังคมถาโถมราวภูเขาถล่มคลื่นสึนามิ ซุนหลินตกอยู่ในวงล้อมศัตรูจากทุกทิศทุกทาง
กระทั่งมีคนเริ่มจัดการประท้วงตามท้องถนนแล้วด้วยซ้ำ!
ตาชั่งแห่งชัยชนะ กำลังเอียงมาทางพวกเขา
"ได้ พี่เย่ พักผ่อนด้วยนะ ผมจะพยายามต่อไป"
"อื้ม อื้ม"
จบการสนทนา โยวซิงเกากำหมัดแน่น ให้กำลังใจตัวเอง
ครั้งหน้าไป ต้องเจรจาสำเร็จให้ได้!
ส่วนในห้องผู้ป่วยของโรงพยาบาล เย่ป๋อย่วนรีบแบ่งปัน"ข่าวดี"นี้ลงในกลุ่มคนไข้ทันที
"พี่น้องครับ ฝ่ายประกันสุขภาพมีข่าวแล้ว! เจรจาสำเร็จแล้ว!"
หินก้อนเดียวกระทบน้ำเป็นระลอกคลื่น
"อะไรนะ! เจรจาสำเร็จ?!"
"ดึกขนาดนี้แล้ว พี่เย่อย่าหลอกพวกเราเล่นสิ!"
กลุ่มระเบิดขึ้นทันที ญาติผู้ป่วยที่ซุ่มเงียบอยู่มากมายโผล่หน้าขึ้นมาในชั่วพริบตา
เย่ป๋อย่วนเล่าคำพูดของโยวซิงเกาซ้ำอีกรอบ
"สุดยอด! คลอบาซัมถูกซุนหลินบริจาคให้เลย แสดงว่าแรงกดดันจากกระแสสังคมยิ่งใหญ่กว่าที่เราคิดมาก!"
"ใช่แล้ว ยาโคลบาซัมยังยอมคืนสิทธิ์เลย นูซิเนอร์เซนจะลดราคาเร็วแน่นอน!"