ประตูเหล็กหนักสองร้อยกิโลกรัมทรุดถล่มลงมาดังสนั่น
ภาพเบื้องหลังประตู ทำเอาหลี่จิ้งที่เพิ่งอยู่ในอาการมึนงงราวกับกำลังละเมอ สะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที
เจียงอู่ที่ถูกพันธนาการด้วยเข็มขัดรัดตัวพิเศษนั่งจับอยู่บนเก้าอี้ กำลังนั่งนิ่ง ๆ อยู่ตรงนั้น
ที่หลี่จิ้งบุกเข้ามา ก็คือห้องผู้ป่วยแยกที่ใช้คุณหวังเจียงอู่นั่นเอง
ในตอนนี้เจียงอู่นิ่งสงบสุดขีด อยู่ในสภาวะที่ยังไม่กำเริบ แต่หลี่จิ้งจำใบหน้านี้ได้ในทันที
เป็นฆาตกรคนนี้!
ความตกใจ ความโกรธ และความสิ้นหวังที่เคยสัมผัสได้ในตึกผีเมื่อคราวก่อน อารมณ์ทั้งหมดพุ่งทะลักสลายสติลงในพริบตา
ความแค้นของหลี่จิ้งพบทางระบาย เธอก้าวยาว ๆ เข้าไป แล้วเตะเข้าที่หน้าอกเจียงอู่อย่างแรงด้วยความโกรธแค้น
แรงมหาศาลทำให้เจียงอู่ทั้งคนทั้งเก้าอี้ล้มคว่ำ กระเด็นเข้าไปในห้องน้ำของห้องขังเดี่ยว
แต่แล้ว สิ่งที่คาดไม่ถึงก็เกิดขึ้น
เจียงอู่ที่ล้มลงข้างโถส้วมสกปรก หลังจากมึนหัวอยู่ครู่หนึ่ง สายตาก็เปลี่ยนไปทันที
รอยยิ้มประหลาดผุดขึ้นบนใบหน้าของเขา
เส้นเลือดดำปูดขึ้นทั่วกาย กล้ามเนื้อขยายตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แล้วในเสียงคำรามหนึ่ง เขาก็ฉีกเข็มขัดรัดตัวพิเศษขาดออกอย่างรุนแรง!
ราวกับสัตว์ร้ายที่หลุดออกจากกรง เขาก้าวออกมาจากห้องน้ำทีละก้าว สายตาแดงก่ำจ้องหลี่จิ้งราวกับจะฉีกเธอเป็นชิ้น ๆ
หัวใจหลี่จิ้งกระตุกวาบ แต่ไม่ได้หวาดกลัว เธอตั้งท่าเตรียมต่อสู้ไว้แล้ว
ในชั่วขณะคับขันนั้นเอง ตำรวจยามที่ได้รับแจ้งก็มาถึง จึงฉีดยาระงับประสาทเข้มข้นเข้าที่คอของเจียงอู่ทันที
เจียงอู่ที่กำลังคลุ้มคลั่งจึงค่อย ๆ ทรุดตัวลงอย่างช้า ๆ
หลังจากนั้น หลี่จิ้งก็ถูกสวมกำไลเงินเย็นเฉียบเข้าที่ข้อมือทั้งสองข้าง
เมื่อเจียงเฟิงและหงหยูรีบมาถึงเพื่อช่วยคน หลี่จิ้งกำลังนั่งก้มหน้าอยู่ในห้องทำงาน ราวกับเด็กที่ก่อเรื่องใหญ่โตไว้