"ท่านประธานศาล ฝ่ายผมขอถือว่า คำว่า 'ฆาตกรรมทารุณ' เป็นการกล่าวหาที่อาฆาตแค้นแฝงไว้!"
เขาสูดหายใจลึก เสียงพลันแผดดังขึ้นมา
"ลูกความของผม หลังจากชนคนแล้วตกอยู่ในความตื่นตระหนกขั้นรุนแรง จิตใจแหลกสลาย ทุกสิ่งที่ทำตามมาล้วนมิได้มาจากความตั้งใจของเธอ!"
"เธอไม่เคยคิดจะฆ่าใคร!"
"นี่คือความประมาท! คือโศกนาฏกรรม! แต่ไม่ใช่การฆาตกรรม!"
น้ำเสียงของโจวซวี่ค่อย ๆ ราบเรียบลง เขารู้ดีว่า หมัดเด็ดกำลังจะมาถึง
"ฝ่ายผม ไม่ยอมรับคำพิพากษาประหารชีวิต แต่สำหรับโศกนาฏกรรมครั้งนี้ ครอบครัวของลูกความผม ยินดีทุ่มเททุกอย่าง เพื่อแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งที่สุด!"
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ทุกคำเหมือนใช้พลังทั้งหมดในร่าง
"พวกเรายินดี จะจ่ายค่าชดเชยให้ครอบครัวผู้เคราะห์ร้าย—"
"สองพันล้าน!"
ตูม!
ทั้งศาลแตกฮือ!
สองพันล้าน!
ตัวเลขนี้เหมือนระเบิดลูกใหญ่ กระแทกให้ผู้ฟังทุกคนมึนหัวตาลาย
"เชี่ย ทนายเจียงยังอนุรักษ์นิยมเลย ขอแค่สองล้าน ไม่คิดว่าหมอนี่จะทุ่มสองพันล้าน!"
"เงินนี่...แม่งโคตรยั่วใจ"
ห้องไลฟ์บนอินเทอร์เน็ตเดือดพล่านทันที ส่วนในศาล ข้อเสนอ "สองพันล้าน" นั้น เหมือนก้อนหินยักษ์ที่ทิ้งลงสระน้ำนิ่ง กระเด็นเอาตะกอนของมนุษยชาติขึ้นมา
พ่อแม่ของอู๋หงปิน ซึ่งก็คือพ่อสามีแม่สามีของเทียนชุนฮวา สายตาพลันเปลี่ยนไป
นั่นคือประกายสลับซับซ้อนระหว่างความโลภ ความขัดแย้ง และการคิดคำนวณ
แม้แต่พ่อแม่ของเทียนชุนฮวาเองตอนนี้ก็ตะลึง ความเศร้าบนใบหน้าถูกแทนที่ด้วยความหวั่นไหวที่ชื่อว่า "ความเป็นไปได้"
ส่วนพี่ชายและน้องชายของเทียนชุนฮวา สายตานั่นช่างเป็นประกาย!
ถ้าได้เงินก้อนนี้ ชีวิตพวกเขาจะพลิกผันกันหมด!