กลุ่มทนายความที่ถูกไล่ออกมายืนอออยู่แถวโถงทางเดิน ส่งเสียงหึ่ง ๆ ตื่นเต้นกันเหมือนฝูงแมลงวัน
"ฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ก่อน! เรื่องนี้ดันเข้าข่ายฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ก่อนได้แน่นอน!"
"ใช่! ข่มขู่คนว่ายน้ำไม่เป็นให้ขับรถพุ่งลงทะเลสาบ เจตนาร้ายชัดเจนขนาดนี้ ต่อให้ไม่ติดฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ก็หนีไม่พ้นข้อหาพยายามฆ่าแน่นอน!"
"คราวนี้เจียงเฟิงต้องปวดหัวแน่ ผู้ช่วยสาวคนนั้นคือจุดอ่อนของเขา!"
"ฮ่า ๆ ฉันอยากเห็นจริง ๆ ว่าเขาจะลุกขึ้นมาแบ่งชัยชนะยังไง! ครั้งนี้คู่ต่อสู้ของเขาคือ หยางเทียนเจิ้น แห่งสำนักงานกฎหมายเทียนกงนะ!"
สุดท้าย พวกเขาก็ได้ข้อสรุปที่สมน้ำหน้ากัน— หลี่จิ้งจบเห่ ส่วนเจียงเฟิงกับสำนักงานกฎหมายซ่างผิ่นของเขา ชื่อเสียงก็จะพังตามไปด้วย!
ภายในสำนักงานกฎหมาย
หลี่จิ้งโกรธจนแก้มป่อง กำหมัดเล็ก ๆ แน่น
"หัวหน้า! ทำได้สุดยอด! ให้ผมยืมอีกสองวัน? ไม่หักคอไอ้บ้านั่นให้หลุดก็ถือว่าบุญแล้ว!"
เธอผายไอ้ท่าผู้กล้า: "ไม่ก็ติดคุกไปเลย ใครจะกลัวใคร!"
หลิวซูชางเดินเข้ามาอย่างเป็นห่วง วางมือทั้งสองข้างบนไหล่ของหลี่จิ้ง ปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน: "จิ่งเอ๋อร์ อย่ากลัวไป อาจารย์จะไปหาทนายคดีอาญาฝีมือดีที่สุดมา ยังไงก็ต้องชนะคดีนี้ให้ได้!"
"คุณหลิว..." หลี่จิ้งตาส่อแววจะแดง กอดหลิวซูชางด้วยความซาบซึ้งใจ
เจียงเฟิงมองภาพนี้แล้วก็แค่ยิ้ม
เขาค่อย ๆ หยิบโทรศัพท์ออกมา พูดขึ้น: "ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นก็ได้"
"โทรหาใครสักคนก็จบ"
"เอ๊ะ?"
สองสาวตะลึงพร้อมกัน มองไปที่เขา
เจียงเฟิงกดสายไปแล้ว ปลายสายมีเสียงที่ฟังดูดีใจดังกลับมา
"ว่าไง?! เจียงเฟิง!"
"คดีประหารชีวิตที่แกว่าความมาน่ะ ทำได้สุดยอดมาก! ฉันกำลังจะเอาไปเป็นกรณีศึกษาตัวอย่างในคลาสสอนของฉันเลย ไม่ว่าไรรึเปล่า? ฮ่า ๆ!"
เจียงเฟิงยิ้มมุมปาก: "อาจารย์หลัว เป็นเกียรติของผมมากครับ เชิญใช้ได้ตามสบาย ไม่ต้องขออนุญาตผม"