การไต่สวนในวันวันที่สอง ไม่ต้องเตรียมตัวอะไรเลยแม้แต่น้อย
ด้านหน้าศาลชั้นกลางเทียนไห่ เต็มไปด้วยนักข่าวจากสำนักข่าวนับไม่ถ้วนที่แห่กันมาล้อมรอบจนแน่นขนัด
กระแสฮอตในช่วงนี้ เกือบครึ่งหนึ่งล้วนเกี่ยวข้องกับสำนักงานกฎหมายซ่างผิ่นและเจียงเฟิง
แฟลชกะพริบถี่ยิบ ไมโครโฟนแทบจะจ่อเข้าที่ใบหน้าของเจียงเฟิง
“ทนายเจียง เกี่ยวกับข่าวลือเรื่องชีวิตส่วนตัวที่วุ่นวายของคุณ จนถูกชาวเน็ตขนานนามว่าเป็นหนุ่มกินข้าวเหนียว คุณมีความเห็นอย่างไรบ้าง?”
“ขอถามว่า การไต่สวนครั้งนี้คุณมั่นใจแค่ไหน? ทนายความหยางเทียนเจิ้นดูเหมือนจะเตรียมการโต้กลับขั้นเด็ดขาดไว้แล้ว!”
เมื่อต้องเผชิญกับคำถามที่ถาโถมเข้ามาราวกับกระแสน้ำ เจียงเฟิงกลับมีรอยยิ้มลึกลับซ่อนอยู่ที่มุมปาก
“ตอนนี้ผมไม่มีอะไรจะเปิดเผย”
เขาหยุดเล็กน้อย กวาดสายตามองไปรอบ ๆ น้ำเสียงไม่ดังนัก แต่กลับชัดเจนจนทุกคนได้ยิน
“คำตอบ เดี๋ยวก็รู้เอง”
พูดจบเขาก็ไม่สนใจใครอีก เดินร่วมกับหลิวซูชางและหลี่จิ้งเข้าไปในศาล
ไม่นานนัก หยางเทียนเจิ้นและหยางเป่าเหรินก็มาถึงที่เกิดเหตุ
หยางเทียนเจิ้นแทบจะเร่งฝีเท้าแทบวิ่งเข้าไปในประตูศาล เขาไม่กล้าสบตากับนักข่าวแม้แต่คนเดียว
แค่นึกถึงฉายา “ท่านขันทีหยาง” หัวใจของเขาก็เดือดพล่านด้วยความแค้นสุดขีด
“เจียงเฟิง!”
“วันนี้ ฉันจะส่งนายเข้าคุกให้ได้!”
ในดวงตาของหยางเทียนเจิ้น เต็มไปด้วยความคลั่งไคล้แห่งชัยชนะที่แน่วแน่
การถ่ายทอดสดการไต่สวนเริ่มต้นขึ้นตรงเวลา
ร่างของท่านประธานศาลเอี๋ยนเกาเหยียนปรากฏขึ้นบนบัลลังก์พิพากษา สีหน้าเคร่งขรึม
ตรวจสอบยืนยันตัวตนของทั้งสองฝ่ายเรียบร้อย
ตุ้ม!
ค้อนไม้ของประธานศาลทุบลง เสียงกังวานและน่าเกรงขาม
“ตอนนี้ เปิดการไต่สวนอีกครั้ง!”
เสียงของเอี๋ยนเกาเหยียนก้องไปทั่วทั้งศาล: “ตามรายงานของสถาบันตรวจพิสูจน์เฉพาะทาง จำเลยหยางเป่าเหริน ไม่มีความผิดปกติทางจิตเวชใด ๆ! การไต่สวนดำเนินต่อไป!”