สายโทรศัพท์ที่ดูเหมือนเรียบง่ายราวกับสายลมที่พัดผ่าน แต่กลับคุมคอของอีกฝ่ายได้อย่างแม่นยำ
ตลอดทั้งกระบวนการ ไม่มีการทะเลาะกันอย่างดุเดือด ไม่มีความขัดแย้งที่บานปลาย
แต่ปัญหากลับได้รับการแก้ไขอย่างหมดจดและปลอดภัยที่สุด
สิ่งที่เจียงเฟิงแสดงออกมาคือการควบคุมที่คล่องแคล่วราวกับเล่นของ
หลิวซูชางเข้าใจแล้ว
ที่แท้ นี่คือสิ่งที่เรียกว่า "ความมั่นคง"
ในชีวิตที่ผ่านมา เธอไม่เคยสัมผัสความรู้สึกแบบนี้มาก่อน
เจียงเฟิงไม่มีประสบการณ์ด้านความรัก เขาแค่เลือกวิธีที่ได้ผลที่สุด ปลอดภัยที่สุด และไม่ทำให้คนรอบข้างต้องบาดเจ็บโดยสัญชาตญาณ
"เพราะงั้น ฉันให้เต็มร้อย แต่..."
หลิวซูชางเม้มริมฝีปากเล็กน้อย แล้วเอียงคอมองอย่างซุกซน "การเป็นนายแบบก็ต้องใช้ความมั่นคงแบบนี้ด้วยเหรอ? ฉันให้ข้อมูลผิดไปหรือเปล่า?"
"ไม่ ตรงกันข้ามเลย"
สายตาของเจียงเฟิงจริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาใช้สองมือจับไหล่ทั้งสองข้างของหลิวซูชางไว้ ไม่ให้สายตาเธอหนีไปได้
"'ความมั่นคง' แบบนี้แหละ ที่สำคัญที่สุด"
"การจะก้าวออกมาจากกลุ่มนายแบบที่ทำได้แค่แอ๊บแบ๊ว ต้องพึ่งคุณสมบัติพิเศษเฉพาะแบบนี้"
เสียงของเขาเบามาก ราวกับกลัวว่าจะรบกวนอะไรบางอย่าง
"คุณหลิว ก่อนหน้านี้... คุณเจอเรื่องแบบนี้บ่อยไหม?"
คำถามนี้เหมือนเข็มบางๆ ที่แทงทะลุกำแพงใจที่หลิวซูชางเกร็งไว้ตลอดมาเบาๆ
ริมฝีปากเธอขยับเล็กน้อย ภาพในอดีตที่ต้องเผชิญกับการกลั่นแกล้งเพียงลำพัง ทำได้แค่ถอยและยอมเสียเปรียบ พุ่งเข้ามาในหัวใจทันที
ความน้อยใจ แผ่ซ่านไปในชั่วพริบตา
เธอแค่พยักหน้าเบาๆ แต่ขอบตากลับแดงขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้
"ครั้งนี้... ขอบคุณนะ" เสียงของเธอต่ำมาก พร้อมกับสั่นเครือที่แทบจะสังเกตไม่เห็น
เจียงเฟิงไม่พูดอะไร แค่ยื่นมือออกไป ลูบต้นคอด้านหลังเธออย่างอ่อนโยน