อู่เหยียนเอนตัวพิงเก้าอี้อยู่เดิม มองไลฟ์อย่างเกียจคร้าน
เสียงคำรามของเจียงเฟิงดังเหมือนฟ้าผ่า กระชากเขาจากความมึนงงให้ตื่นขึ้นมา
เขาผละตัวจากเก้าอี้ ผนวกแววตาคมกริบทันที
ภายในห้องไลฟ์ คอมเมนต์ไหลทะลักเหมือนกระแสน้ำ ถูกรัวกันด้วยคำว่า "666"
ชาวเน็ตถึงกับสนุกสุดเหวี่ยง
"พูดตามตรง ตอนผู้พิพากษาจงเจี๋ยเดินออกมา แรงกดดันนั่นทำเอาผมขนลุก คิดว่าจะเอาจริงเอาจังมาก"
"ไม่คิดว่าทนายเจียงจะเอาเข้าด่ากระทบได้ขนาดนี้ ฮ่า ๆ!"
"ทนายเจียงฟอร์มคงที่ นี่อีกหนึ่งซีนระดับตำนานเลย!"
"ฮ่า ๆ ๆ! สนุกชะมัด เห็นครั้งแรกในชีวิตที่มีคนด่าเจ้าของศาลตรง ๆ โคตรโหด!"
"..."
ครั้งก่อน ตอนเจอความโกรธของท่านประธานศาลเกาปิน เจียงเฟิงยังยิ้มแย้ม ไม่ได้มีท่าทีจะเป็นปฏิปักษ์เลยแม้แต่นิด
แต่ครั้งนี้ ขึ้นมาปุ๊บเขาก็ทะลักด่าราดรวดเดียว
ขณะเดียวกัน ในสำนักงานกฎหมายซ่างผิ่น
ทนายชิวอิ่งเพิ่งเสร็จงานชิ้นหนึ่งไป ถอนหายใจเบา ๆ
จู่ ๆ เธอก็นึกอะไรขึ้นได้ พึมพำกับตัวเอง: "วันนี้เป็นวันที่คดีของหยางหมิงขึ้นไต่สวนไม่ใช่เหรอ? ดูซิว่าทนายเจียงกับหลี่จิ้งเตรียมตัวกันไปถึงไหนแล้ว"
ชิวอิ่งเปิดห้องไลฟ์ด้วยอารมณ์ดี แล้วยกแก้วขึ้น
ในแก้วชาจัสมินอันเป็นโปรดของเธอ หายากนักที่จะมีเวลาว่างลงตัว ได้ดื่มชาชมคดี นับเป็นความสุขที่ผ่อนคลายที่สุดแล้ว
แต่ภาพไลฟ์เพิ่งสว่างขึ้น เสียงของเจียงเฟิงที่แฝงไปด้วยความโกรธก็พุ่งเข้ามาปะทะหน้า:
"ท่านประธานศาล ท่านรู้ไหมว่าคนดีคืออะไร? การรับรู้ของท่านมีปัญหาหรือเปล่า? หรือสมองยังพัฒนาไม่เต็มที่?"