เอกสารที่เกาเฉวียนส่งเข้ามา ปรากฏขึ้นบนจอใหญ่
สารบัญยุ่งเหยิง บทความเรียงราย เก่าที่สุดย้อนไปถึงปี 1966
ทุกบทความชี้ไปที่ข้อเท็จจริงเดียวกัน——การใช้ทางการแพทย์ของคลอบาซัม
เกาเฉวียนเองก็รู้สึกว่ามันไร้สาระ
เอกสารเหล่านี้เดิมทีเป็นข้อมูลอ้างอิงภายในของเขา เป็นเครื่องรางสุดท้ายของเขา แต่ไม่คิดว่ามันจะถูกเปิดเผยต่อสาธารณะด้วยวิธีนี้
เขาชี้ไปที่หน้าจอ เสียงสั่นเล็กน้อยเพราะความเร่งรีบ
"ทุกท่านโปรดดู! ปี 1966 คลอบาซัมถูกสังเคราะห์ครั้งแรกโดยบริษัทยาเดนมาร์ก นี่คือรายงานการทดลองการใช้ยา..."
เขานำเสนอขั้นตอนการทดลองที่ถูกฝังไว้นานอย่างละเอียด ราวกับกำลังคว้าฟางเส้นสุดท้าย
"หลังจากทดลองทางคลินิกหลายปี ในปี 1970 มันได้รับการอนุมัติอย่างเป็นทางการในออสเตรเลียและฝรั่งเศสในฐานะยาต้านความวิตกกังวล!"
"ตั้งแต่นั้นมา คลอบาซัมในฐานะเบนโซไดอะซีพีนชนิดใหม่ ถูกใช้อย่างแพร่หลายในการรักษาโรคลมชัก และปัจจุบันกลายเป็นยาที่ใช้รักษาโรคลมชักที่ดื้อต่อการรักษาในหลายประเทศทั่วโลก!"
"ดังนั้น ตั้งแต่กำเนิดมา วัตถุประสงค์เดียวของคลอบาซัมคือการใช้ทางการแพทย์!"
เกาเฉวียนพูดจบในลมหายใจเดียว จากนั้นเรียกบทความวิจัยสมัยใหม่ออกมาหลายชิ้น อธิบายอย่างรวดเร็ว
"คลอบาซัมมีฤทธิ์ทำให้ติดได้จริง แต่ถ้าควบคุมปริมาณอย่างเคร่งครัด มันคือยาดีสำหรับควบคุมอาการชัก!"
เขารีบแก้ต่าง สายตาจ้องไปที่บัลลังก์พิพากษา กลัวว่ารัฐจะตราหน้ายานี้เป็นยาเสพติดร้ายแรงจริง ๆ