ทันใดนั้น ดวงตาของผู้ช่วยทนายความและทนายฝากสังกัดทุกคนก็เปล่งประกายขึ้นมา!
คะแนนเพิ่มช่วงประเมินผล!
เรื่องนี้เกี่ยวข้องโดยตรงกับการที่พวกเขาจะได้บรรจุเป็นทนายความประจำสำนักงานกฎหมายซ่างผิ่นหรือไม่!
คนที่อยู่ที่นี่มาสักพักต่างรู้ดีว่า สวัสดิการและบรรยากาศของสำนักงานกฎหมายซ่างผิ่นนั้นดีกว่าสำนักงานกฎหมายอื่น ๆ มาก
ที่นี่ไม่ใช่แค่สถานที่หาเงิน แต่ยังเป็นสถานที่ที่ทำให้ “ความยุติธรรม” ในใจของพวกเขาเป็นจริงได้
การได้เป็นตัวแทนแห่งความยุติธรรมแทบจะเป็นความฝันแรกของคนในวงการกฎหมายทุกคน
และที่ซ่างผิ่น ความฝันนี้อยู่ใกล้แค่เอื้อม!
ชั่วขณะนั้น ทุกคนเดินออกจากห้องประชุมไปพร้อมกับความคิดมากมาย แต่ตลอดทางกลับไม่มีเสียงพูดคุยอึกทึกแม้แต่น้อย
ห้องประชุมกลับมาเงียบสงบอีกครั้งอย่างรวดเร็ว
เหลือเพียงพ่อแม่ของเซี่ยเวยที่ยังนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ มือที่กำแน่นสั่นเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น
ทั้งสองลุกขึ้นยืน แล้วเดินอย่างเชื่องช้ามาหาเจียงเฟิง
แม่ของเซี่ยเวยริมฝีปากสั่นระริก กว่าจะเค้นคำพูดออกมาได้ก็ใช้เวลาครู่ใหญ่
“ทนายเจียง… เรื่องหลักการใหญ่โตที่คุณพูด พวกเราฟังไม่ค่อยเข้าใจ แต่ที่คุณบอกว่า… เซี่ยเวยลูกชายของฉันไม่ผิด เรื่องนี้จริงหรือคะ?”
เจียงเฟิงมองใบหน้าที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากของทั้งคู่ แล้วพยักหน้าอย่างจริงจัง
“จากหลักฐานที่ฝ่ายอัยการนำเสนอในตอนนี้ ยังเอาผิดเขาไม่ได้ครับ”
เมื่อได้คำตอบที่ชัดเจนเช่นนี้ ผู้เฒ่าทั้งสองมองหน้ากัน น้ำตาพลันเอ่อคลอในดวงตาขุ่นมัว
วินาทีต่อมา แม่ของเซี่ยเวยก็หยิบบัตรธนาคารใบนั้นออกจากกระเป๋าใบตุงอีกครั้ง บัตรที่แบกรับความหวังทั้งหมดของครอบครัวไว้ ก่อนยื่นให้เจียงเฟิงด้วยมือที่สั่นระริก