ได้ยินคำว่า“ทำแท้ง” ปากกาของเจียงเฟิงเกือบหลุดจากมือ
เขามองหยางหมิงด้วยสายตาที่ซับซ้อน
ความรักที่มีต่อชื่อเลี่ยงเขาเข้าใจได้ แต่จะรักถึงขั้นนี้ ยอมแม้กระทั่งจ่ายค่าเลี้ยงดูบุตรของผู้ชายอีกคน มันไม่ใช่แค่คำว่าต่ำต้อยจะอธิบายได้แล้ว
นี่มันหัวหมุนจริง ๆ!
เจียงเฟิงส่ายหน้าด้วยความจนใจ แต่จู่ ๆ ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในหัว พี่ชาย สถานการณ์เธอแบบนี้ ดูเหมือนฉันจะช่วยเธอทวงทุกอย่างที่เสียไปกลับคืนมาได้จริง ๆ นะ
หยางหมิงถูกเจียงเฟิงมองจนรู้สึกผิด เขาเอ่ยอธิบายเสียงเบา
“ทนายเจียง สภาพแวดล้อมที่ชื่อเลี่ยงโตมามันลำบากมาก เธอแค่อยากมีชีวิตที่ดีขึ้นเท่านั้น”
“ถึงฉันจะไม่ใช่แฟนเธอแล้ว แต่ก็ยังเป็นเพื่อนเก่าของเธอ ช่วยได้ก็ช่วยหน่อย”
หยางหมิงเล่าถึงภูมิหลังครอบครัวของชื่อเลี่ยงต่อ
ตรงกับที่เจียงเฟิงคาดเดาไว้เป็นส่วนใหญ่
ครอบครัวชื่อรักลูกชายมากกว่าลูกสาว มีร้านสะดวกซื้อเล็ก ๆ อยู่วันปกติก็พอไปได้ แต่ชื่อเลี่ยงไม่เคยได้รับความช่วยเหลือทางการเงินจากครอบครัวเลยแม้แต่น้อย
เงินที่ร้านเล็ก ๆ หามาได้ ถูกพี่ชายสองคนเอาไปเล่นการพนันจนหมดตัว
ทำให้ครอบครัวไม่เพียงแต่แบกหนี้พนันเท่านั้น พี่ชายทั้งสองอายุเกินสามสิบแล้วก็ยังไม่มีครอบครัวสักที
ค่าชดเชยสองแสนเจ็ดหมื่นนี้ สำหรับครอบครัวพวกเขาแล้ว ไม่ต่างจากฟางเส้นสุดท้าย พวกเขาถึงได้ไล่บี้หยางหมิงอย่างบ้าคลั่งขนาดนี้
เจียงเฟิงพยักหน้าเงียบ ๆ
หยางหมิงยิ้มเจื่อน ๆ
“ฉันเพราะรู้ว่าชื่อเลี่ยงลำบากขนาดไหน และก็รู้ตัวดีว่าให้ชีวิตที่ดีกับเธอไม่ได้ เลยเลือกที่จะปล่อยมือ”
“การได้เรียนคณะการเงินที่มหาวิทยาลัยเทียนไห่ คือทางที่ดีที่สุดที่ชื่อเลี่ยงจะข้ามผ่านชนชั้นไปมีชีวิตที่ดีได้”
“ฉันไปขวางเธอไม่ลง ฉันแค่อยากให้เธอมีชีวิตที่ดีขึ้น ยังไงก็ดีกว่าให้เธอมาลำบากกับฉันต่อ”