คำว่า "ไล่ออก" หลุดจากปากออกมา อากาศในห้องทำงานราวกับแข็งตัวในพริบตา
นี่คือดาบแห่งดาโมคลีสที่แขวนอยู่เหนือหัวของนักเรียนทุกคน เป็นอาวุธสุดท้ายที่เหล่าครูใช้แล้วได้ผลเสมอ
ประโยค "บันทึกไว้ในแฟ้ม ส่งผลกระทบไปทั้งชีวิต" พอเพียงที่จะทับถมวิญญาณได้ร้อยละเก้าสิบเก้า
มุมปากของหวังเหิงซั่วโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา เขามองลงมาที่เฉินหมิงเฉาจากเบื้องสูง น้ำเสียงแฝงไปด้วยความสะใจที่โหดร้าย
"โรงเรียนมัธยมปลายเทียนไห่แห่งเราไม่ใช่การศึกษาภาคบังคับ"
"ผิดกฎโรงเรียนจนถูกไล่ออก รอยด่างนี้จะติดตัวนายไปทั้งชีวิต!"
เขาสนุกกับความรู้สึกที่ได้ควบคุมทุกอย่างนี้เหลือเกิน
สีหน้าของครูประจำชั้นเฉินหมิงเฉาซีดขาวในพริบตา รีบร้อนจนแทบจะเด้งตัวขึ้นมา
เฉินหมิงเฉา!
นี่คือเด็กหัวกะทิที่ติดท็อปห้าของระดับชั้นอย่างคงที่ หลายครั้งกวาดที่หนึ่งของระดับชั้น!
มองทั้งมณฑลเจียงตง เขาคือคนที่ติดท็อปห้าตลอดทุกครั้ง!
ไล่เขาออก?
แล้วคะแนนเฉลี่ยของห้องตัวเองจะทำยังไง? โบนัสและผลงานช่วงสิ้นปีของตัวเองจะทำยังไง?!
"คุณหัวหน้า! คุณหัวหน้าหวัง! หมิงเฉาเด็กคนนี้แค่คิดไปเองชั่ววูบ! ให้เขาเขียนใบตรวจสอบ ยอมรับผิด อบรมสั่งสอนหน่อยก็พอแล้ว! อย่าเพิ่งใจร้อนเลย!"
หวังเหิงซั่วสูดจมูกเย็นชา เหลือบมองครูประจำชั้นคนนั้นแวบหนึ่ง
"ขอโทษ? ตรวจสอบ?"
"ที่หนึ่งของระดับชั้นเป็นหัวหอกคบหากันตอนเรียน ยังกล้าขัดปากครูใหญ่ฝ่ายปกครอง แบบนี้คือรากความคิดมันเน่าแล้ว! ถ้าข่าวแบบนี้แพร่ออกไป หน้าตาของโรงเรียนเราจะไปไว้ที่ไหน? การศึกษาจะทำต่อไปยังไง!"
เขาหันกลับมาจ้องเฉินหมิงเฉาอีกครั้ง ดวงตาดั่งเหล็กกล้า
"เฉินหมิงเฉา นายเลือกเอาเอง"
หวังเหิงซั่วมั่นคงดั่งภูเขาไท่ซาน เขาไม่กลัวด้วยซ้ำว่าเฉินหมิงเฉาจะเลือกออกจากโรงเรียนจริง ๆ
เขารู้จักเด็กบ้านจนแบบนี้ดีเกินไป
พ่อแม่ของเฉินหมิงเฉาคิดแบบโบราณและหัวรั้น ในสายตาพวกเขา ลูกถูกโรงเรียนไล่ออก ยิ่งใหญ่กว่าฟ้าถล่มเสียอีก