คำพิพากษาออกมา ทั้งอินเทอร์เน็ตเงียบกริบ
สิบปี!
เมื่อสองคำนี้หลุดจากปากท่านประธานศาลหวงต้าเจียง ทั้งศาลรวมถึงผู้ชมหลายสิบล้านคนที่อยู่หน้าจอ ราวกับลมหายใจถูกดูดออกไปชั่วขณะ
จุดจบของโรงเรียนมัธยมปลายเทียนไห่อันดับหนึ่ง เป็นไปตามที่ทุกคนคาดเดาไว้
แต่ไม่มีใครคาดคิดว่า ผู้ปกครองสี่คนที่ "รักลูก" เหล่านี้ จะถูกตัดสินจำคุกสิบปีอย่างสาหัสขนาดนี้!
นี่แทบจะเป็นโทษสูงสุดของข้อหาทารุณกรรมเลยทีเดียว!
เจียงเฟิงได้ยินตัวเลขนี้ ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย
เขารู้แก่ใจดีว่า คำพิพากษานี้เกินกว่าการใช้ดุลยพินิจทางกฎหมายธรรมดา มันเหมือนค้อนมหึมาที่ทุบลงบนสังคมทั้งสังคม
เขากวาดตามองไปทั่วศาล สายตาหยุดอยู่ที่เงาร่างที่วาบผ่านประตูหลังเพียงเสี้ยววินาที
เซี่ยหยวนเผิง
รองประธานศาลสูง
มีเขาอยู่เบื้องหลัง น้ำหนักของคำพิพากษานี้ก็เป็นที่เข้าใจได้โดยไม่ต้องพูด
นี่คือการปักธง สร้างเส้นแดงที่เปื้อนเลือด!
ในเวลานี้ ผู้ปกครองทั้งสี่บนแท่นจำเลย ราวกับถูกดึงกระดูกออกจนหมด ทรุดตัวลงบนเก้าอี้
บนใบหน้าของพวกเขาไม่มีความสับสนและไม่ยอมรับอีกต่อไป เหลือเพียงความว่างเปล่าและความเงียบงันของคนที่ถูกทำลายยับเยิน
ความรู้สึกผิด? ความเสียใจ?
ภายใต้ตัวเลขเย็นชา "สิบปี" อารมณ์ทั้งหมดดูซีดเซียวและไร้พลัง
สายตาอันทรงเกียรติของหวงต้าเจียงจ้องไปที่พวกเขา เสียงก้องกังวานไปทั่วศาลอันเงียบสงัด
"เจียงหมิน เฉินไป๋เหลียง พวกคุณสี่คน ต่อคำพิพากษาครั้งนี้ ยอมรับ หรือไม่ยอมรับ?"
สี่คนตัวสั่นเทิ้ม ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น
ริมฝีปากของพวกเขาสั่นเทา เสียงสะอื้นแตกพร่าออกจากลำคอ