แต่แล้วจะทำไมล่ะ?
คนอื่นย้ายมาอยู่ที่นี่กันได้ยังไง?
ทำไมถึงต้องมาช่วยพวกเขาด้วย?
สำหรับพวกเขาในตอนนี้ เรื่องพวกนั้นสำคัญหรือเปล่า?
ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือได้กินอิ่ม สวมเสื้อผ้าอบอุ่น และมีชีวิตรอดต่อไป
การช่วยเหลือในยามยากเป็นเรื่องจริงแท้
ต่อให้ถูกใช้ประโยชน์ พวกเขาก็ยังดีใจที่ตัวเองมีค่าให้คนอื่นใช้ประโยชน์
พ่อซ่งเข้าใจแล้ว ความสงสัยที่ผุดขึ้นในใจก็ค่อย ๆ ถูกกดลงไป
ไม่นานหลังจากนั้น ซูเฉวียนก็ถือโคมไฟน้ำมันมา
เมื่อเปิดประตูออก บนพื้นหิมะนอกบ้านก็มีรอยเท้าของคนที่เพิ่งจากไป
ซูเฉวียนเดาไม่ผิด ตอนที่พวกเขากำลังขนของ คนที่เอาของมาส่งยังไม่ได้ไปไหน
ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร ในเวลานี้พวกเขาต่างก็ซาบซึ้งและรู้สึกขอบคุณจากใจ
คืนนั้นหลังจากถงฮวาส่งของเสร็จ เธอก็นอนหลับสนิท
หลายวันต่อจากนั้น ถงฮว่าก็ไม่ได้ไปหาซ่งซู่อี้อีกเลย
เดิมทีถงฮวาสอนหนังสือให้เฉิงเสี่ยวอวี่แค่คนเดียวที่เตียงเตาในบ้าน
แต่เฉิงเสี่ยวอวี่คิดว่า ความสุขที่ได้แบ่งปันกับคนอื่นย่อมดีกว่าเก็บไว้คนเดียว
เธอจึงลากเพื่อนสาวคนอื่น ๆ มาร่วมรับความสุขจากการเรียนด้วยกัน!
แต่ความสุขนี้ก็ใช่ว่าทุกคนจะอยากสัมผัส
ฤดูหนาวไม่ต้องลงนาไปทำงาน ทว่าหญิงสาวบางคนก็ยังมีงานต้องทำ