เซี่ยหว่านอวี้มองกู้ซือกับถงฮว่าด้วยความตกใจและโกรธจัด แววตาราวกับมีไฟลุกโชน — ผู้หญิงคนนี้กับกู้ซือมีความสัมพันธ์อะไรกันแน่?
แม่เซี่ยใจคอไม่ดี เรื่องราวยิ่งบานปลายขึ้นทุกที
ทำไมกู้ซือถึงมาด้วย?
ทำไมกู้ซือถึงมาหาถงฮว่า?
ลูกชายเป็นคนไปตามกู้ซือมาหรือ?
แม่เซี่ยสับสนไปหมด แต่ก็รู้ว่าตอนนี้จะปล่อยให้ถงฮว่าเดินจากไปแบบนี้ไม่ได้!
ถงฮว่ากลับไปทั้งอย่างนี้ แล้วตอนลูกชายกลับมา เธอจะอธิบายกับเขาอย่างไร?
“กู้ซือ! หนูถง...”
คราวนี้กู้ซือไม่ไว้หน้าผู้อาวุโส เขาจับมือถงฮว่าแน่นแล้วพาเธอเดินจากไปอย่างเด็ดขาด
เยว่กังขับรถมารับทั้งคู่ด้วยตัวเอง
เซี่ยหว่านอวี้ตามมาถึง พอเห็นเยว่กังก็มีสีหน้าดีใจขึ้นมา
เธอสั่งเขา “เยว่กัง! จอดรถเดี๋ยวนี้!”
เยว่กังเอ่ยอย่างเกรงใจ “ขอโทษนะครับ สหายหว่านอวี้ ผมได้รับคำสั่งให้ไปรับสหายกู้เข้าบ้านพักนายทหาร แล้วส่งเขาออกจากเขตบ้านพักอย่างปลอดภัยครับ”
เซี่ยหว่านอวี้วิ่งไล่ตามรถด้วยความโมโห “เยว่กัง! เยว่กัง! จอดเดี๋ยวนี้นะ...”
เยว่กังขับรถออกจากเขตบ้านพักไป
บนรถ เยว่กังมองคนทั้งสองที่นั่งอยู่เบาะหลังผ่านกระจกมองหลัง
เขาเองก็ไม่ค่อยเข้าใจนัก
เยาวชนมีการศึกษาถงฮว่าคนนี้ไม่ใช่คนที่ผู้กองเซี่ยกำลังตามจีบอยู่หรือ?
แล้วเลขานุการกู้คนนี้เป็นอะไรกันแน่?
กู้ซือนั่งพิงพนักเบาะ แผ่นหลังเหยียดตรง มือข้างหนึ่งวางอยู่บนตัก ส่วนอีกข้างกุมมือถงฮว่าไว้บนตัก