อย่าว่าแต่พยาบาลในโรงพยาบาลเลย ต่อให้เป็นคนทั่วไปก็มองออกได้ในพริบตาว่าคนไหนตายแล้ว คนไหนยังมีชีวิต
พยาบาลตกใจจนถอยกรูดไปหลายก้าว แถมยังไม่ร้องออกมา นับว่ามีสติและความเป็นมืออาชีพอยู่ไม่น้อย
ตอนที่คนไข้รายนี้ถูกส่งตัวมา อาการแม้จะฉุกเฉิน
แต่ยาที่เธอพกติดตัวมาด้วยนั้นได้ผลดีมาก
ไม่ใช่ว่าอาการพ้นขีดอันตรายแล้วหรือ?
ทำไมถึงตายได้ล่ะ?
พยาบาลสีหน้าเคร่งเครียด รีบออกไปตามหมอ
ถงฮว่าก็สังเกตเห็นความผิดปกติเช่นกัน
ไม่ใช่แค่ปฏิกิริยาของพยาบาลเท่านั้น แม้แต่ท่าทีของข่งมี่เสวี่ยก็แปลกไปด้วย
ยิ่งอยู่ต่อหน้าคนแปลกหน้า ข่งมี่เสวี่ยยิ่งห่วงภาพลักษณ์
ถงฮว่าเดินเข้าไปใกล้ แล้วเห็นใบหน้าของข่งมี่เสวี่ยซีดเซียวไร้ชีวิตชีวา
ข่งมี่เสวี่ยตายแล้วหรือ?
ถงฮว่าไม่ค่อยอยากเชื่อ เธอยื่นมือไปหาอีกฝ่าย
ข่งมี่เสวี่ยพลันลืมตาขึ้น
ต่อให้ถงฮว่าเคยตายมาแล้วครั้งหนึ่ง
ภาพตรงหน้าก็ยังทำให้หัวใจเธอแทบหยุดเต้น
ตกลงเธอตายหรือยังไม่ตายกันแน่?
“กรี๊ด!” ข่งมี่เสวี่ยร้องเสียงหลง แววตาที่มองถงฮว่าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและตื่นตระหนก