เซี่ยซ่งเหนียนขมวดคิ้ว เอ่ยอย่างสงบนิ่งว่า “คุณกำลังทำอะไรอยู่?”
แววตาของกู้จินเยว่ยิ่งมืดครึ้มลง แทบอยากจับเซี่ยซ่งเหนียนฉีกเป็นชิ้น ๆ!
เขาพาถงฮว่ามาดูหนังด้วยกัน แล้วยังมาถามเขาอีกว่ากำลังทำอะไรอยู่?
ข่งมี่เสวี่ยเห็นสายตาไม่พอใจจากคนรอบข้างที่มองมาทางนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ
เธอดึงกู้จินเยว่ไว้ แล้วกระซิบว่า “คนเยอะขนาดนี้ ถ้าโวยวายขึ้นมาจะดูไม่ดีนะ”
กู้จินเยว่แทบอยากตะโกนออกมาดัง ๆ ในใจทั้งน้อยใจทั้งปวดร้าวอย่างที่สุด
ถงฮว่าไม่ยอมออกมาดูหนังกับเขา แต่กลับมาดูกับเซี่ยซ่งเหนียน...
เธอทำกับเขาแบบนี้ทำไม?
เธอชอบเซี่ยซ่งเหนียนเข้าแล้วจริง ๆ หรือ?
เซี่ยซ่งเหนียนเปิดน้ำอัดลมให้ถงฮว่า แถมยังตั้งใจใส่หลอดให้เธอก่อนยื่นส่งไป
ในกระเป๋าเอกสารสีดำของเขาไม่ได้มีเอกสารหรือเครื่องเขียนอะไรอยู่เลย
เขาหยิบลูกอมกระต่ายขาวต้าไป๋ทู่กับผลไม้ดองรสหวานออกมาจากข้างใน
ทั้งคู่ดูเหมือนไม่ได้ใส่ใจเรื่องที่บังเอิญเจอกู้จินเยว่เลย
มีแค่กู้จินเยว่คนเดียวที่เดือดดาลจนแทบคลั่ง
ในตอนที่กำลังโกรธจัด สายตาของกู้จินเยว่มีเพียงถงฮว่ากับเซี่ยซ่งเหนียน
แต่ข่งมี่เสวี่ยไม่เหมือนเขา เธอสังเกตเห็นได้อย่างรวดเร็วว่าข้างกายถงฮว่าคือเฉิงเสี่ยวอวี่ ส่วนที่ไกลออกไปกว่านั้น เธอมองไม่ชัดแล้ว