กู้ซือไม่ได้ปฏิเสธ
ถ้าเขาไม่ได้จำกระดุมสองเม็ดนั้นได้
ชีวิตของเขากับถงฮว่าก็คงไม่มีเรื่องเกี่ยวพันกันมากนัก
แต่ถ้าจะบอกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับถงฮว่าเกิดจากเรื่องนี้เพียงอย่างเดียว ก็ไม่ใช่แน่นอน
ตอนแรกกู้ซือช่วยเธอเอาเงินชดเชย 5,000 หยวนจากตระกูลกู้มาให้
ส่วนตัวเขาเองก็เอาเงินออกมา 1,000 หยวน เพื่อชดเชยบุญคุณที่เธอช่วยชีวิตไว้
ตอนนั้นกู้ซือไม่ได้คิดว่าจะมีอะไรเกี่ยวพันกับถงฮว่า
ถือเสียว่าช่วยเธอสักครั้ง ใช้เงินก้อนนี้สะสางบุญคุณที่ติดค้างกันในอดีต
แต่ถงฮว่าไม่รู้ว่ามีเรื่องบุญคุณช่วยชีวิต เธอจึงไม่ได้รับเงินก้อนนั้นไว้
บังเอิญว่าอำเภอที่เขาจะไปก็คือที่เดียวกับที่เธออยู่
เขาจึงคิดเปลี่ยนไปอยู่คอมมูนอื่น แล้วถือโอกาสช่วยดูแลผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเขาไว้
ถงฮว่าจ้องมองเขา แววตาเป็นประกาย “ถ้าฉันไม่ใช่ผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตคุณ คุณก็จะแต่งงานกับฉันไหม?”
กู้ซือคิดว่าเธออยากรู้ให้แน่ชัดว่าเขามีใจให้เธอเพราะบุญคุณที่ช่วยชีวิตไว้ หรือเพราะความรักกันแน่
“แต่งสิ”
คำตอบสั้น ๆ หลุดจากปากเขา
ดวงตาของถงฮว่าพลันสว่างวาบเมื่อมองกู้ซือ
กู้ซือถามเธอว่า “คุณไม่รังเกียจเหรอ ถ้าต่อไปเราไม่มีลูก?”