ฟ้าเริ่มมืดแล้ว กู้ซือกับเซี่ยซ่งเหนียนจึงแวะมาดูสถานการณ์
ในเมื่อเซี่ยหว่านอวี้กลับไปแล้ว พวกเขาก็ไม่ได้อยู่ต่อ
ถงฮว่าไปส่งกู้ซือกับเซี่ยซ่งเหนียน ส่วนถงชุนจิ่งที่กลับมาก่อนหน้านี้ยังไม่ไปไหน
ถงชุนจิ่งมองถงฮว่าอย่างดื้อดึง
ถ้าวันนี้เกลี้ยกล่อมถงฮว่าไม่สำเร็จ เขาคงโดนซ้อมฟรีน่ะสิ
ถงฮว่าไม่แม้แต่จะมองเขา
ตอนที่ถงชุนจิ่งคิดจะเข้าไปในบ้านเพื่อคุยกับเธอดี ๆ นั้นเอง!
น้ำเย็นถังหนึ่งก็สาดออกมาจากในบ้าน!
ถงชุนจิ่งเปียกโชกไปทั้งตัวราวกับลูกหมาตกน้ำ!
เสียงดังปัง!
ประตูปิดลง!
ถงชุนจิ่งถูกขังไว้นอกประตู
เขาไม่คิดเลยว่าถงฮว่าจะไม่ให้โอกาสพูดกับเธอแม้แต่นิดเดียว
เมื่อถงชุนจิ่งกลับมาถึงจุดพักเยาวชนมีการศึกษาอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ
เขาหลบเยาวชนมีการศึกษาคนอื่นได้ แต่หลบเพื่อนร่วมห้องกับข่งมี่เสวี่ยไม่พ้น
กู้จินเยว่ตกใจจนลุกพรวดขึ้นมา ก่อนจะถามอย่างโกรธเกรี้ยวว่า “ใครทำ? ใครซ้อมนายจนเป็นแบบนี้?”
ถงชุนซู่ขยับปาก เขามองแล้วรู้สึกคุ้นตาอยู่บ้าง
แต่ถงฮว่าจะซ้อมเขาก็พอว่า อย่างน้อยเธอก็เป็นพี่สาวของเขา!
พี่รองก็เป็นพี่ชายของเธอเหมือนกันนะ!
เธอกล้าซ้อมพี่รองจนเป็นสภาพนี้เลยหรือ?
ข่งมี่เสวี่ยไปหยิบยาที่เธอใช้คราวก่อนมาให้