“แม่คงไม่ได้เชื่อเขาจริง ๆ หรอกใช่ไหม?” แม่กู้ถามเสียงเข้ม
พ่อกู้ไม่ได้ตอบตรง ๆ กลับลุกขึ้นแล้วพูดว่า “ผมจะไปดูที่โรงงานหน่อย!”
แม่กู้โมโหจนแทบคุมไม่อยู่ “กู้จาง! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
พ่อกู้หยุดเดิน แต่ไม่ได้หันกลับมา “ต่อไปแม่อย่าไปหาคุณพ่ออีกเลย ท่านไม่อยากเจอแม่”
แม่กู้เข้าใจความหมายของเขาทันที ในใจก็โล่งอก อย่างน้อยกู้จางก็ยังพอมีจิตสำนึกอยู่บ้าง!
พอแม่กู้ไปดูลูกชายอีกครั้ง ก็พบว่าอาการเขาผิดปกติ แถมยังอาเจียนเป็นเลือด จึงรีบพาเขาส่งโรงพยาบาลทันที
ขาทั้งสองข้างของแม่กู้สั่นระริก “คุณหมอ! คุณหมอ! ลูกชายฉันเป็นยังไงบ้างคะ?”
หลังตรวจร่างกายทุกด้านแล้ว คุณหมอก็บอกว่า “ไม่ต้องห่วงครับ ไม่มีอะไรร้ายแรง”
แม่กู้หน้าซีดเผือด “แต่เขาอาเจียนเป็นเลือดนะคะ! เลือดเต็มผนังไปหมด!”
คุณหมออธิบายว่า “คนไข้ได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจ จนเกิดอาการอาเจียนเป็นเลือดจากความเครียดเฉียบพลัน
ผมให้เขาสูดออกซิเจนเพื่อช่วยให้ผ่อนคลายแล้ว พอสงบลงก็ไม่เป็นไรครับ
กลับไปแล้วพยายามทำใจให้สงบ ควรดูแลให้เขาอารมณ์ดีอยู่เสมอ
จากนั้นเปิดหน้าต่างระบายอากาศ ให้พักผ่อนบนเตียงก็พอครับ”
แม่กู้ร้อนใจ “แค่นี้ก็จบแล้วเหรอคะ?”