เรื่องนี้ถงฮว่ารับปากไว้ก่อนแล้ว
แต่ถึงอย่างนั้น ถงฮว่าก็ยังดันสมุดเงินฝากกลับไป “ฉันช่วยคุณได้ ส่วนเงินไม่ต้องหรอก”
เซี่ยซ่งเหนียนสบตาคู่ตาสุกใสอ่อนหวานของเธอ เข้าใจความหมายที่เธอต้องการสื่อ หัวใจก็พลันเต้นแรง
หญิงสาวที่เขาหมายตาไว้
เงินก้อนใหญ่ขนาดนี้ เธอยังรักษาความตั้งใจเดิมไว้ได้ ไม่โลภ ไม่หวั่นไหว
ทั้งตัวเธอสะอาดสดใสราวกับสายรุ้ง
เมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ เขาแทบละลายกลายเป็นหมอกควัน ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
“ถ้าแกล้งทำเป็นจริงขึ้นมา ฉันก็เต็มใจนะ” เซี่ยซ่งเหนียนจงใจพูด
ถงฮว่าร้อนใจ “ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น!”
เซี่ยซ่งเหนียนมีสีหน้าสงบนิ่งแต่จริงจัง “แล้วถ้าฉันอยากให้เรื่องหลอก ๆ กลายเป็นเรื่องจริงล่ะ?”
“เธอจะให้โอกาสฉันสักครั้งไหม?” เซี่ยซ่งเหนียนซ่อนมือข้างหนึ่งไว้ด้านหลัง กำหมัดเบา ๆ ฝ่ามือชื้นเหงื่อขึ้นมาอย่างเงียบ ๆ
ดวงตากลมโตของถงฮว่าฉายแววซับซ้อน “พี่เซี่ย ขอโทษนะ”
แววเจ็บปวดที่ต้องอดกลั้นวาบผ่านดวงตาของเซี่ยซ่งเหนียน ก่อนเขาจะกลับมามีสีหน้าปกติ แล้วหยอกเธอว่า “ทำแบบนี้ไม่ได้นะ
ใครมาสารภาพรักกับเธอ เธอก็จะพูดขอโทษกับเขาทุกคนเลยหรือไง?