ถงฮว่าไปโรงรับซื้อของเก่าถึงสี่แห่ง กว่าจะเห็นท่อนเหล็กที่ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่เธอกำลังตามหาอยู่ข้างขาของชายชราที่นั่งอยู่หน้าประตู ก็เป็นตอนที่เธอเกือบจะถอดใจแล้ว
ดูจากสภาพแล้ว ท่อนเหล็กนี้น่าจะเป็นเครื่องมือที่ชายชราใช้เขี่ยค้นข้าวของอยู่เป็นประจำ
ถงฮว่าเลือก ‘หนังสือ’ กับหนังสือพิมพ์มาบางส่วน หนังสือพิมพ์ใช้ปิดผนังหรือจุดไฟก็ได้ ส่วนหนังสือ อีกสองปีการสอบเข้ามหาวิทยาลัยจะกลับมาเปิดอีกครั้ง ถึงตอนนั้นเธอย่อมได้ใช้มันแน่
“คุณลุงคะ ฉันขอเลือกของต่ออีกหน่อยได้ไหม ขอใช้ท่อนนี้หน่อยได้หรือเปล่าคะ?” ถงฮว่าชี้ไปยังท่อนเหล็กข้างตัวเขา
“เอาไปใช้สิ” ชายชรามองถงฮว่ากับหนังสือที่วางอยู่ข้างตัวเธอ
ถงฮว่าหยิบท่อนเหล็กขึ้นมาชั่งน้ำหนัก จากนั้นก็ลองใช้เล็บขูดดู แต่กลับขูดคราบดำ ๆ ที่เกาะอยู่ด้านบนไม่ออก
เธอไม่แน่ใจว่าใช่สิ่งที่กำลังตามหาหรือเปล่า แต่ดูคล้ายมาก
ถงฮว่าถือท่อนเหล็กเขี่ยค้นกองของเก่า หนังสือบางเล่มเป็น ‘หนังสือต้องห้าม’ เธอฉวยจังหวะที่ชายชราไม่ทันสังเกต แอบยัดเข้าไปในมิติ
ส่วนของอย่างอื่น เธอหาอะไรที่มีประโยชน์ไม่เจอเลยจริง ๆ
คนที่มีชีวิตความเป็นอยู่ลำบากในตอนนี้มีไม่น้อย คนที่มาเลือกซื้อของมือสองจากโรงรับซื้อของเก่าก็มีเยอะ ของดี ๆ ไม่ถูกคนของโรงรับซื้อเลือกไปก่อน ก็ถูกคนละแวกนั้นเอาไปแล้ว
“คุณลุงคะ ฉันเลือกเสร็จแล้วค่ะ” ถงฮว่าถือหนังสือมาหลายเล่มกับหนังสือพิมพ์เก่ามัดใหญ่สองมัด
ระหว่างที่ชายชราชั่งน้ำหนัก ถงฮว่าก็พูดขึ้นว่า “คุณลุงคะ ขายท่อนเหล็กนี่ให้ฉันได้ไหมคะ? ฉันว่ามันจับถนัดมือดี เอาไว้พกติดตัวตอนเลิกกะดึกจะได้ปลอดภัยขึ้นค่ะ”