กู้จินเยว่หยุดฝีเท้า ไม่ได้ไปตระกูลถง เขาตั้งใจรอให้ถงฮว่ามาอธิบายกับเขาให้รู้เรื่อง
แม่ของกู้จินเยว่ก็ได้ยินข่าวว่าถงฮว่ากลับมาแล้ว คาดว่าอีกไม่นานเธอคงมาที่ตระกูลกู้เพื่อคืนเงินและขอโทษ “ถ้าเธอมาหาลูก ต่อให้เอาเงินมาคืน แม่ก็ไม่ยอมให้เธอเข้าบ้านตระกูลกู้อีกแล้ว”
กู้จินเยว่ไม่ได้เห็นด้วย แต่ก็ไม่ได้โต้แย้ง
ช่วงนี้ถงฮว่าทำตัวเอาแต่ใจเกินไป เขาควรทำใจเย็นใส่เธอบ้างจริง ๆ
เมื่อเห็นลูกชายไม่ปฏิเสธ แม่กู้ก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง ขอแค่ลูกชายมองถงฮว่าออก ต่อให้ถงฮว่ามาตอแยอีกก็ไม่มีประโยชน์
“ถ้าเธอยังมีมโนธรรมอยู่บ้าง ก็ควรเอาเงินมาคืนเอง” แม่กู้กล่าว
แม้กู้จินเยว่จะไม่ชอบที่ถงฮว่าให้ความสำคัญกับเงินมากเกินไป แต่เขาก็เชื่อว่า ตราบใดที่เธอยังอยากอยู่กับเขา เงินก้อนนั้นเธอต้องเอามาคืนแน่นอน
ถงฮว่าที่แม่ลูกตระกูลกู้เฝ้าคิดถึงแต่เรื่องเงิน กะว่าคนในบ้านตระกูลถงคงหลับกันหมดแล้ว จึงผลักหน้าต่างออก
แต่ก่อนถงฮว่าเชื่อฟังเกินไป ตอนถูกขังอยู่ในห้องไม่เคยคิดหนีออกทางหน้าต่าง ดังนั้นคนในบ้านตระกูลถงจึงไม่เคยคิดจะทำอะไรกับหน้าต่างเลย
ถงฮว่ากระโดดออกทางหน้าต่างอย่างแผ่วเบา แสงจันทร์ด้านนอกสว่างดี เมื่อมองออกไปแทบไม่มีสิ่งใดบดบังสายตา
บ้านตระกูลถงมีจักรยานอยู่ทั้งหมด 2 คัน คันหนึ่งเป็นของถงต้าหลาย อีกคันเป็นรางวัลที่ถงฮว่าได้รับเมื่อปีก่อน หลังได้รับเลือกเป็นพนักงานดีเด่น เธอมอบให้ถงชุนซู่เป็นของขวัญ ส่วนตัวเธอเองจนถึงตอนนี้ยังไม่ยอมซื้อจักรยานสักคัน
ถงฮว่าเก็บจักรยานทั้ง 2 คันเข้าไปในมิติอย่างไม่ลังเล รวมถึงโอ่งน้ำเปล่าและไหผักดองที่วางทิ้งไว้ตรงมุมลานบ้านด้วย