ตอนถงฮว่ากลับมา แม่ต้าเหมยกำลังโม่แป้งข้าวโพดใต้ต้นไม้ตรงปากทางเข้าหมู่บ้าน พอเห็นเธอจากไกล ๆ ก็รีบเดินเข้ามาหา
“เสี่ยวถง! เสี่ยวถง!”
“อาสะใภ้ มีอะไรหรือคะ?”
แม่ต้าเหมยบอกว่า “ก่อนหน้านี้มีสหายหญิงสองคนมาถามหาเธอในหมู่บ้าน แล้วยังถามถึงสหายกู้ที่อยู่จุดพักเยาวชนมีการศึกษาด้วย
ตอนนี้พวกเธอน่าจะยังอยู่ที่จุดพักเยาวชนมีการศึกษา ยังไม่กลับไป!”
สหายหญิงสองคนเหรอ?
ถงฮว่านึกออกทันทีว่าเป็นใคร
“ขอบคุณค่ะอาสะใภ้ หนูพอจะรู้แล้วว่าใคร!”
แม่ต้าเหมยพูดว่า “ฉันเห็นท่าทางพวกเธอไม่ค่อยเป็นมิตร ถ้ามาหาเรื่องเธอ ก็ส่งเสียงเรียกฉันได้เลยนะ!”
ถงฮว่าขอบคุณด้วยความซาบซึ้งใจ
แม่ต้าเหมยกำชับอีกครั้ง ก่อนกลับไปโม่แป้งข้าวโพดต่อ
ถงฮว่าไม่ได้สนใจว่าที่จุดพักเยาวชนมีการศึกษาเป็นอย่างไร
เธอเตรียมใจไว้แล้วว่าเซี่ยหว่านอวี้อาจมาหาเรื่อง
แต่เซี่ยหว่านอวี้ไม่ได้มา
กลับเป็นกู้จินเยว่กับข่งมี่เสวี่ยที่มา
กู้จินเยว่อยากมาคนเดียว
แต่ข่งมี่เสวี่ยไม่ยอม
เธอพูดว่าก่อนหน้านี้กู้จินเยว่กับถงฮว่ามีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดา
ถ้าพวกเขาพบกันตามลำพัง คนอื่นอาจคิดไปต่าง ๆ นานา
ต่อไปถ้ากู้จินเยว่อยากเจอถงฮว่า ก็ต้องมีเธออยู่ด้วย
กู้จินเยว่แทบถูกข่งมี่เสวี่ยทำให้โมโหตาย!
ถงฮว่าขมวดคิ้ว “พวกคุณมาทำอะไร?”