ข่งมี่เสวี่ยเห็นว่าเธอยังคงเงียบเหมือนชาติก่อน ราวกับน้ำท่วมปาก
ในใจก็เริ่มมีไฟ เธอไม่มีอะไรจะคุยกับข่งมี่เสวี่ยแท้ ๆ แต่กลับคุยกับถงฮว่าได้ตั้งเยอะ
“ถงฮว่าไม่สนใจพวกพี่น้องของเธอเลย ตอนนี้พวกเขาอยากดื่มน้ำแกงอุ่น ๆ บำรุงร่างกายสักหน่อย ยังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ”
ซ่งซู่อี้มองเธออย่างไม่เข้าใจ เธอมาพูดเรื่องพวกนี้กับเขาทำไม?
ฟังราวกับว่าถงฮว่าไม่ดูแลพวกพี่น้อง แล้วเขาจะเป็นคนดูแลอย่างนั้นแหละ
ข่งมี่เสวี่ยเอ่ยขอร้องว่า “คุณกับพวกเขาสนิทกันไม่ใช่เหรอ ไปเยี่ยมพวกเขาหน่อยได้ไหม?”
พ่อของซ่งซู่อี้มีสถานะเป็นผู้ถูกปรับปรุงแก้ไข แต่ตัวซ่งซู่อี้ไม่ได้เป็นเช่นนั้น
หากเขาอยากไปคอมมูน กองการผลิตก็ไม่ได้มีอำนาจควบคุมเขามากนัก
ดวงตาซ่งซู่อี้เต็มไปด้วยความงุนงง เขาฟังไม่เข้าใจได้ยังไงกัน?
ข่งมี่เสวี่ยจู่ ๆ ก็บอกเป็นนัยให้เขาตุ๋นน้ำแกงให้พี่น้องตระกูลถงดื่ม
จากนั้นก็พูดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยว่าเขาสนิทกับพี่น้องตระกูลถง ให้ไปเยี่ยมพวกเขา
“ผมไม่สนิทกับพวกเขา” ในที่สุดซ่งซู่อี้ก็เอ่ยปาก
ข่งมี่เสวี่ยคิดเพียงว่าซ่งซู่อี้รู้สึกด้อยฐานะ จึงไม่กล้ายอมรับ