ข่งมี่เสวี่ยไม่รู้สึกถึงอะไรเลย เธอเดินไปหาซ่งซู่อี้อย่างกระตือรือร้น
ชาติที่แล้วซ่งซู่อี้คอยดูแลถงฮว่าไม่น้อย ชาตินี้เธอจึงชิงหยิบยื่นน้ำใจให้เขาก่อน ช่วยเหลือในยามลำบาก
จากนั้นค่อยจับคู่ซ่งซู่อี้กับถงชุนจิ่ง...
ข่งมี่เสวี่ยอดเผยสีหน้าภาคภูมิใจออกมาไม่ได้
เมื่อมีความสัมพันธ์นี้อยู่ ซ่งซู่อี้ยังจะคอยดูแลถงฮว่าเหมือนชาติที่แล้วอีกไหมนะ?
ซ่งซู่อี้กำลังใส่ปุ๋ยอยู่ในนา
ข่งมี่เสวี่ยยังไม่ทันเข้าไปใกล้ ก็ได้กลิ่นเหม็นคลุ้งไปทั่วเสียแล้ว
ความทรงจำก็ส่วนความทรงจำ ความจริงก็ส่วนความจริง
ข่งมี่เสวี่ยหันหลังกลับฉับพลัน แล้วขย้อนอยู่หลายครั้ง
มีชาวบ้านเดินผ่านมาพอดี
เป็นแม่ของเผิงต้าเหม่ย ป้าเผิงนั่นเอง เธอมองข่งมี่เสวี่ย เห็นใบหน้าเล็ก ๆ ซีดเผือด ขณะขย้อนจนน้ำตาคลอหน่วย
เยาวชนมีการศึกษาข่งคงไม่ได้ท้องหรอกนะ?
ข่งมี่เสวี่ยไม่ได้เห็นชาวบ้านบ้านนอกที่อยู่ข้าง ๆ อยู่ในสายตา กลิ่นเหม็นเกือบทำให้เธอเป็นลม
“เยาวชนข่ง เธอท้องหรือเปล่า?” ป้าเผิงเดินเข้ามาถามไถ่ด้วยความห่วงใย
เมื่อเช้าตอนเธออยู่ในนา ไม่ได้ยินมาหรือว่าเยาวชนข่งกับเยาวชนกู้ไปคอมมูนเพื่อหย่ากัน?