เซี่ยหว่านอวี้ไม่เคยคิดเลยว่า ตัวเองเป็นถึงลูกสาวผู้การกองพลแท้ ๆ แต่กลับถูกถอดชื่อออกจากคณะศิลปะการแสดง!
แม่เซี่ยเองก็ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น จึงไปหาผู้การหวงอีกครั้ง
ผู้การหวงขยับแว่นตาแล้วพูดว่า “พี่สะใภ้ พูดกันตามตรงนะครับ
เรื่องของซ่งเหนียนเป็นเพราะหว่านอวี้ทำให้เขาเดือดร้อนทั้งหมด
ถึงแม้การที่ซ่งเหนียนควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้จะเป็นปัจจัยสำคัญด้วย แต่เบื้องบนให้ความสำคัญกับซ่งเหนียนมากแค่ไหน!
เพียงเพราะ…”
ผู้การหวงทั้งเสียดายทั้งโมโหที่อีกฝ่ายไม่เอาไหน
ก็เหมือนนักเรียนดีเด่นถูกนักเรียนห่วย ๆ ฉุดให้ตกต่ำไปด้วย
เหล่าผู้การจะปวดใจขนาดไหนกัน?
เดิมทีเซี่ยหว่านอวี้ก็มีเรื่องให้จับผิดเต็มไปหมดอยู่แล้ว คราวนี้เลยกลายเป็นเรื่องใหญ่ไปจนได้
แม่เซี่ยเข้าใจแล้ว ในใจก็รู้สึกเสียใจอย่างยิ่ง
แต่เรื่องเกิดขึ้นแล้ว เธอก็ยังอยากช่วยลูกสาวให้ได้ ถ้าพอจะช่วยได้
ผู้การหวงจนปัญญาจริง ๆ “พี่สะใภ้ เรื่องนี้เป็นความประสงค์ของผู้นำอาวุโสครับ
ตอนนั้นผู้การเซี่ยกดเรื่องเลื่อนตำแหน่งของซ่งเหนียนไว้ ผู้นำอาวุโสชอบซ่งเหนียนมากแค่ไหน!
ตอนนั้นท่านก็ไม่พอใจแล้ว
คราวนี้ ต่อให้ผมช่วยพูดให้ หรือแม้แต่ผู้การเซี่ยกลับมา ก็ไม่มีประโยชน์ครับ”