“ฉันกำลังตามจีบเยาวชนมีการศึกษาถงฮว่า โดยตั้งใจจะแต่งงานกับเธอ” กู้ซือพูดออกมาตรง ๆ
แม่เซี่ย “...”
แทบช็อกจนตั้งตัวไม่ติด!
“เสี่ยวกู้ คุณล้อเล่นหรือเปล่า?” แม่เซี่ยมองเขาอย่างไม่เห็นด้วยและไม่อยากเชื่อ
กู้ซือกล่าวว่า “คุณป้าเซี่ย ผมไม่ได้ล้อเล่น และไม่มีทางเอาเรื่องแบบนี้มาล้อเล่นด้วย”
สีหน้าแม่เซี่ยย่ำแย่ถึงขีดสุด กู้ซือไปเกี่ยวข้องกับถงฮว่าได้ยังไง?
“คุณกับซ่งเหนียนเป็นเพื่อนกันมาตั้งหลายปี ทำไมถึงไปยุ่งเกี่ยวกับคนรักของซ่งเหนียนได้ล่ะ?”
กู้ซือเตือนเธอ “ถงฮว่าไม่ใช่คนรักของซ่งเหนียนครับ”
แม่เซี่ยบอกเขาอย่างจริงจังว่า “เสี่ยวถงเป็นผู้หญิงคนแรกที่ซ่งเหนียนพากลับบ้านตลอดหลายปีมานี้
คนในครอบครัวเราให้ความสำคัญกับเธอมาก”
หลังเลนส์แว่นที่สะท้อนแสงเย็นวาบ สายตาของกู้ซือทั้งลึกล้ำและเย็นชา “ให้ความสำคัญถึงขั้นค้นตัวเธอ ค้นกระเป๋าเธอเลยเหรอครับ”
แม่เซี่ยรู้ว่าฝ่ายตนเป็นคนผิดก่อน จึงยอมรับ
“เรื่องนี้เป็นความเสียมารยาทของตระกูลเซี่ยก่อนก็จริง แต่พวกเขาสองคนจัดการกันเองได้”
แม่เซี่ยไม่เห็นด้วยกับการทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ ถึงขั้นทะเลาะกันจนต้องแยกทาง
“ตระกูลเซี่ยขอโทษและชดเชยให้ได้ แต่คุณไม่ควรเข้ามายุ่ง