ถงฮว่ารับปากอย่างว่าง่าย “ฉันจะไปซื้อเดี๋ยวนี้เลย!”
ป้าเห็นว่าพวกเขาซื้อขายกันเรียบร้อยแล้ว จึงได้แต่ข่มความโมโหแล้วหันไปดูของของคนอื่น
ถงฮว่าขายจักรยานก่อน แล้วค่อยเอาเงินไปซื้อของ แบบนี้ก็ไม่สะดุดตาเท่าไร
ตลาดมืดในอำเภอมีของให้เลือกมากกว่าเยอะ
มีทั้งของป่าหลากชนิด เกาลัดป่าและเกาลัดลูกใหญ่ รวมถึงขนมอย่างขนมอบเตา ขนมกรอบแปดกลีบ ปาท่องโก๋กรอบ และเค้กผลไม้
ถงฮว่าเลือกซื้อของที่ไม่เคยกินมาลองอย่างละนิดอย่างละหน่อย ราคาสูงกว่าของในสหกรณ์จริง ๆ
อย่างเค้กผลไม้กับปาท่องโก๋กรอบ ที่สหกรณ์ขายชิ้นละ 4 เฟิน แต่ที่ตลาดมืดขายชิ้นละ 6 เฟิน
ลูกอมรวมที่สหกรณ์ขายชั่งละ 1 หยวน 2 เหมา ที่นี่กลับขายชั่งละ 1 หยวน 8 เหมา แต่ดีตรงที่ไม่ต้องใช้คูปอง
ถงฮว่าต่อราคาจนเหลือ 1 หยวน 6 เหมาต่อชั่ง แล้วซื้อทีเดียว 5 ชั่ง
เดินต่อไปอีกหน่อย ถงฮว่าก็เห็นข้าวสาร ใจพลันยินดีขึ้นมาเล็กน้อย เธอลองจับดูแล้วข้าวก็ดูดีทีเดียว
ในมิติยังมีข้าวสารเหลือไม่ถึง 20 ชั่ง พอดีเติมเข้าไปได้
ข้าวสารที่สหกรณ์ขายชั่งละ 1 เหมา 4 เฟินและต้องใช้คูปอง ถงฮว่าซื้อข้าวสาร 20 ชั่งในราคาชั่งละ 1 เหมา 7 เฟิน รวมเป็นเงิน 2 หยวน 8 เหมา
แป้งสาลีชั่งละ 1 เหมา 5 เฟินและต้องใช้คูปอง ถงฮว่าซื้อมาอีก 20 ชั่ง คิดชั่งละ 1 เหมา 5 เฟิน รวมเป็นเงิน 3 หยวน
จากนั้นถงฮว่าก็เห็นลูกแพร์สด ราคา 5 เฟินต่อชั่ง เธอเคยได้ยินเฉิงเสี่ยวอวี่พูดถึงลูกแพร์แช่แข็ง จึงซื้อแพร์สดมาอีก 20 ชั่ง