เพราะหวังไกุ้เหริน ถูหย่าลี่จึงยอมผ่อนปรนให้ครอบครัวหวังฟางอยู่หลายครั้ง
ไม่ว่าหวังไกุ้เหรินจะช่วยเหลือตระกูลถงมากแค่ไหน เธอก็ไม่เคยพูดอะไรสักคำ
จนกระทั่งครั้งหนึ่ง ตอนเธอกลับมาและได้ยินหวังฟางพูดกับหวังไกุ้เหรินอยู่หน้าประตูว่า ให้เขาไปหาผู้หญิงอีกคนข้างนอก แล้วแอบมีลูกด้วยกัน
คำพูดของหวังฟางฟังดูดีเหลือเกิน ทั้งยังบอกว่าเธอเป็นพี่สาวแท้ ๆ ของหวังไกุ้เหริน ทุกอย่างที่ทำก็ล้วนหวังดีกับเขา
เธอไม่มีทางเห็นแก่อามิสสินจ้างเพียงเล็กน้อย แล้วอยากให้น้องชายไร้ทายาทหรอก
ตอนนั้นหวังไกุ้เหรินคงซาบซึ้งใจมากสินะ?
ถ้าเขาไม่มีลูก ทรัพย์สินของเขาก็จะตกเป็นของลูก ๆ พี่สาว
แต่พี่สาวกลับไม่หวั่นไหว มองความผูกพันฉันพี่น้องสำคัญกว่าเงินทอง
หวังไกุ้เหรินเชื่อ แต่ถูหย่าลี่ไม่เชื่อ
คนที่ยืนดูย่อมมองเห็นชัดกว่า เธอสงสัยมากกว่าว่าหวังฟางกำลังหยั่งเชิงว่า หวังไกุ้เหรินมีลูกอยู่ข้างนอกหรือเปล่า
หากคำตอบของหวังไกุ้เหรินไม่เป็นไปตามที่หวังฟางคิด
ถูหย่าลี่ไม่เชื่อหรอกว่าหวังฟางจะยืนมองเป็ดที่สุกแล้วบินหนีไปต่อหน้าต่อตาได้
หลังจากครั้งนั้น ท่าทีของถูหย่าลี่ที่มีต่อตระกูลถงก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
เธอไม่เคยเกลี้ยกล่อมหวังไกุ้เหรินให้รับเด็กตระกูลถงมาเป็นบุตรบุญธรรมอีกเลย
เรื่องที่ทำให้เธอเริ่มสงสัยจริง ๆ คือเหตุการณ์ที่บ้านหวังฟางถูกขโมยของ