ตอนนี้กู้จินเยว่รู้สึกผิดกับถงฮว่าอย่างมาก เขายืนกรานว่า “ยกให้ถงฮว่า!”
ในหัวข่งมี่เสวี่ยอื้ออึงไปหมด เธอบอกแล้วแท้ ๆ ว่าชอบของชิ้นนี้!
แต่เขากลับยังจะให้ถงฮว่าอีก!
“พี่กู้คะ ร่างกายฉันไม่ค่อยแข็งแรง...”
สีหน้ากู้จินเยว่เคร่งขรึมขึ้น “ฉันบอกว่าให้ถงฮว่า!”
ความเกลียดชังในใจข่งมี่เสวี่ยถาโถมขึ้นมาราวกับคลื่นยักษ์ น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลอาบแก้ม เธอมองเขาด้วยแววตาเจ็บปวดราวกับใจสลาย
สีหน้ากู้จินเยว่ผ่อนคลายลงเล็กน้อย “ของยกให้ถงฮว่า ฉันรับรองว่าจะเตรียมชุดใหม่ให้เธออีกชุด”
เมื่อก่อนต่อหน้ากู้จินเยว่ แม้ถงฮว่าจะเป็นคู่หมั้นตัวจริงของเขา แต่เวลาเรื่องที่เธอกับถงฮว่าต้องการตรงกัน ข่งมี่เสวี่ยก็มักทำให้กู้จินเยว่เลือกดูแลเธอก่อนเสมอ
แม้แต่ในวันแต่งงาน เธอก็ยังมีวิธีรั้งกู้จินเยว่ไว้ที่โรงพยาบาลได้!
แต่ตอนนี้กู้จินเยว่กับถงฮว่าไม่ได้เป็นคู่หมั้นกันแล้ว
เขากลับเลือกดูแลถงฮว่าก่อนระหว่างเธอกับถงฮว่าอย่างนั้นหรือ?
“ถึงจะต้องชดใช้พัสดุให้เธอ ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องเอาชุดนี้ไปชดใช้ให้เธอเลย
เตรียมชุดใหม่ให้อีกชุดไม่ได้หรือไง?
ของที่พี่ให้ฉันไปแล้ว พี่กู้จะเอาคืนจริง ๆ เหรอคะ?
แล้วฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?”
พอเห็นข่งมี่เสวี่ยร้องไห้กระซิก ดูน่าสงสารอย่างยิ่ง กู้จินเยว่ก็เริ่มหงุดหงิด
อีกทั้งเมื่อนึกถึงของที่ให้ไปแล้ว การขอคืนก็ไม่เหมาะจริง ๆ
ข่งมี่เสวี่ยเห็นกู้จินเยว่เริ่มลังเล ก็รีบพูดกับถงฮว่า