ก่อนลงชนบท ฉันขนของในบ้านไปจนเกลี้ยง แล้วยังแจ้งความจับเขา

ตอนที่ 170 ช่างตัดเสื้อไม่พกไม้บรรทัด—คิดไม่ซื่อ

5 นาที· 1.2K คำ

“แต่งานของลูกชายคุณยุ่งมากนะคะ กว่าจะว่าง ไม่แน่ว่าลูกสาวบ้านนั้นอาจโตพอมีลูกจนวิ่งเล่นได้แล้วก็ได้” แม่เซี่ยบ่น

เรื่องนี้ผู้การเซี่ยก็ช่วยอะไรไม่ได้ ทหารมีหน้าที่ต้องเชื่อฟังคำสั่ง ลูกชายของเขาก็ไม่มีข้อยกเว้น

เรื่องที่แม่เซี่ยเอาของไปให้ สุดท้ายก็แพร่ไปถึงหูกู้จินเยว่

นายทหารที่ขับรถจี๊ปเอาของขวัญปีใหม่ไปให้ถงฮว่า จะเป็นใครได้อีกนอกจากเซี่ยซ่งเหนียน?

ทำไมเซี่ยซ่งเหนียนถึงเอาของขวัญปีใหม่ไปให้ถงฮว่า?

เป็นเพราะอาเล็กฝากฝังไว้หรือเปล่า?

ข่งมี่เสวี่ยอิจฉาจนแทบกระอักเลือด “ดูท่าตอนนี้ถงฮว่าจะมีคนในใจแล้วนะ

อีกฝ่ายก็ดูเหมือนจะไม่ได้ด้อยกว่านายด้วย ต่อไปนายคงไม่ต้องรู้สึกผิดต่อถงฮว่าแล้วล่ะ”

ความโกรธและความอัดอั้นในใจของกู้จินเยว่พุ่งสูงขึ้นทันที “เธอพูดเหลวไหลอะไร!”

ถงฮว่าจะมีคนในใจคนอื่นได้ยังไง!

จะไปชอบผู้ชายคนอื่นได้ยังไง?

เธอกำลังรอเขาอยู่!

เหมือนกับที่เขาก็กำลังรอ รอวันที่พวกเขาจะได้กลับเข้าเมือง แล้วพวกเขาจะต้องได้อยู่ด้วยกันอีกแน่!

ถึงตอนนั้น เขาจะชดเชยให้เธอเป็นร้อยเท่า! จะรักเธอให้มากกว่าเดิม!

ข่งมี่เสวี่ยมองใบหน้าที่โกรธจนแทบระเบิดของกู้จินเยว่ “ฉันไม่ได้พูดเหลวไหลสักหน่อย

ถึงฉันจะไม่เคยเจอนายทหารเซี่ย แต่ก็เคยเห็นน้องสาวของเขา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป