ถงฮว่าได้รู้เรื่องของหวูเหลียงมาบ้างจากเผิงต้าเหม่ยกับเฉิงเสี่ยวอวี่
จากนั้นถงฮว่าก็ไปถามป้าเฉิงกับหัวหน้าทีมเฉิงเกี่ยวกับหวูเหลียงเพิ่มเติมอีกเล็กน้อย
หวูเหลียงไม่ใช่คนท้องถิ่น หลายปีก่อนเขามาที่นี่เพื่อพึ่งพาญาติ
ญาติของเขาเป็นคนในกองผลิตหงหนิว เป็นชายชราที่อยู่ตัวคนเดียวไร้ลูกหลาน
ในสายตาของหัวหน้าทีมเฉิง หลังจากหวูเหลียงมาถึง เขาก็ดูแลชายชราจนถึงวาระสุดท้าย สวมชุดไว้ทุกข์และจัดการงานศพ เป็นเด็กดีคนหนึ่ง
ตอนนั้นมีคนในหมู่บ้านรู้สึกว่าญาติห่าง ๆ ที่จู่ ๆ ก็โผล่มานั้นไม่น่าไว้ใจ
แต่คนสูงวัยกลับคิดว่าชายชราโชคดี มีคนมาดูแลยามแก่เฒ่า แถมเมื่อตายไปก็ยังมีคนทุบอ่างดินตามธรรมเนียม
น่าเสียดายที่หลังชายชราตาย ไม่มีใครคอยดูแลเขา หวูเหลียงจึงค่อย ๆ ถูกคนอื่นพาเสียคน
วัน ๆ เอาแต่เที่ยวเล่นกับพวกอันธพาลจากกองผลิตหรือคอมมูนอื่น ก่อเรื่องไปทั่ว
“ถึงเขาจะไม่ได้เรื่อง แต่ก็แค่ชอบไปอาศัยกินอาศัยดื่มคนอื่น
เรื่องเลวร้ายไร้ศีลธรรม เขาทำไม่ลงหรอก”
ปกติหัวหน้าทีมเฉิงทั้งด่าทั้งอบรมหวูเหลียงที่ไม่ค่อยไปทำงาน แต่ถึงอย่างนั้น ตอนนี้เขาก็ยังพูดอย่างเป็นธรรม
“ทุกครั้งที่ขึ้นเขา เขายังพอหาอะไรติดมือกลับมาเลี้ยงตัวเองได้บ้าง