ซูเฉวียนคว้าแขนเธอไว้ มองเธออย่างไม่อยากเชื่อสายตา
คนที่เขาตามหามานานกว่ายี่สิบปี กลับอยู่ตรงหน้าเขานี่เอง
หลายวันมานี้ ข่งหลินหลางเอาแต่คาดเดาสลับกับสงสัยไปมา
ก่อนหน้านี้ดวงตาของเธอถูกผ้าปิดไว้
หลังจากนั้นเมื่อเหลือเธอเพียงคนเดียว จึงไม่ต้องปิดตาอีก
เพราะอย่างนั้น เธอจึงไม่แน่ใจว่าคนที่อยู่กับเธอก่อนหน้านี้คือข่งมี่เสวี่ยหรือเปล่า
ตอนนี้อีกฝ่ายกลับเรียกชื่อที่เธอไม่ได้ใช้มานานกว่ายี่สิบปีได้อย่างถูกต้อง
ข่งหลินหลางไม่เหลือความหวังริบหรี่อีกต่อไป
อีกฝ่ายจับแม่ลูกอย่างพวกเธอมา ต้องเป็นเพราะอยากบีบให้ซูฉี่ปรากฏตัวแน่!
ส่วนข่งมี่เสวี่ยที่ยังไม่กลับมา คงประสบเหตุร้ายไปแล้วหรือเปล่า?
ข่งหลินหลางสิ้นหวัง ขณะที่อีกฝ่ายยังไม่ทันได้สติกลับคืนมา เธอก็หมุนตัวพุ่งเข้าใส่กำแพงอย่างแรง!
ขอแค่เธอตายไป ก็จะไม่มีใครในโลกนี้รู้ว่าถงฮว่าเป็นลูกสาวของใคร!
และจะไม่มีใครได้ข่มขู่ความปลอดภัยของถงฮว่าอีก!
ข่งหลินหลางตัดสินใจเด็ดขาด พุ่งตัวอย่างรวดเร็วและรุนแรง แทบไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้ตอบสนอง
ซูเฉวียนแทบใจสลาย! เขาตกใจจนเกือบขวัญหนีดีฝ่อ!
เขาคว้าตัวเธอไว้ พลางขยับไปขวางด้านหน้าอย่างว่องไวกว่าเวลาปกติหลายเท่า
ข่งหลินหลางถูกเขากระชากไว้ แรงพุ่งชนจึงลดลงไปหลายส่วน แต่เธอก็ยังชนเข้าอยู่ดี