หลังมื้ออาหาร
แม่เซี่ยมอบของรับขวัญให้ถงฮว่าทีเดียวสามชิ้น
นาฬิกาข้อมือหนึ่งเรือน กำไลหยกหนึ่งคู่ และต่างหูไข่มุกเม็ดเล็กหนึ่งคู่
ของรับขวัญล้ำค่าเกินไป ไม่ว่าแม่เซี่ยจะพูดอย่างไร ถงฮว่าก็ไม่ยอมรับ
สุดท้ายเซี่ยซ่งเหนียนต้องออกหน้าพูดให้เธอรับต่างหูไข่มุกคู่นั้นไว้
ในบรรดาของรับขวัญทั้งสามชิ้น มีเพียงต่างหูไข่มุกคู่นี้เท่านั้นที่เซี่ยซ่งเหนียนเตรียมไว้
ถ้าเขาเป็นคนมอบให้ ถงฮว่าคงไม่รับแน่
ช่วงบ่าย มีคนโทรศัพท์มาตามเซี่ยซ่งเหนียนออกไป
ก่อนออกจากบ้าน เขาให้คนมาส่งถงฮว่ากลับ
ระหว่างทาง เซี่ยหว่านอวี้โทรไปยกเลิกรถที่เรียกไว้
ตอนเที่ยงแม่เซี่ยต้องงีบพักเป็นประจำ
นั่งเป็นเพื่อนถงฮว่าได้ไม่นานก็หาวไม่หยุด
ถงฮว่าจึงบอกให้เธอไปพักผ่อน
ตอนนี้ในบ้านเหลือเพียงถงฮว่ากับเซี่ยหว่านอวี้
ระหว่างที่ถงฮว่าไปเข้าห้องน้ำ เซี่ยหว่านอวี้ก็แอบซ่อนนาฬิกาข้อมือคู่หนึ่งไว้ในกระเป๋าที่ถงฮวาถือมา
พอถงฮว่าออกจากห้องน้ำกลับมา
เซี่ยหว่านอวี้เห็นเธอแล้วก็ยิ้มให้ “ถงฮว่า เมื่อกี้ตอนกินข้าวฉันทำไม่ถูกเอง
เห็นแก่พี่ชายฉัน เธอยกโทษให้ฉันเถอะนะ!”
ถงฮว่ามองเธอนิ่ง ๆ ก่อนพยักหน้าเล็กน้อย
ไม่มีใครทำดีด้วยโดยไร้เหตุผล หากไม่หวังผลประโยชน์ก็ต้องคิดร้าย