สองพี่น้องตระกูลถงเพิ่งไปถึงคอมมูนได้ไม่นาน รถแทรกเตอร์คันหนึ่งก็มาถึงกองผลิตหงหนิว
หัวหน้าทีมเฉิงได้รับโทรศัพท์มาก่อนหน้านี้แล้ว จึงเตรียมตัวไว้เรียบร้อย
คนที่ถูกส่งมาอยู่ชนบทเหล่านี้ ตอนแรกจะถูกส่งไปอยู่ฟาร์มบุกเบิก
ที่นั่นแม้อุณหภูมิจะติดลบ ก็ยังต้องขึ้นเขาไปตัดไม้
คนที่ถูกส่งกลับมา บ้างก็เพราะร่างกายทนไม่ไหว บ้างก็มีคนหนุนหลังอยู่
“บ้านพักตรงคอกลายังอยู่ แต่มีหลายจุดที่ต้องซ่อม” หัวหน้าทีมเฉิงเอามือไพล่หลัง สูบกล้องยาสูบพลางพาพวกเขาเดินไป บ้องยาสูบส่งเสียงดังปุ ๆ ตลอดทาง
ซ่งซู่อี้แบกพ่อไว้บนหลัง มีห่อผ้าขาดรุ่งริ่งคล้องคอ ร่างผอมเล็กกับฝีเท้าหนักอึ้งค่อย ๆ เดินตามหลังหัวหน้าทีมเฉิงไปทีละก้าว
ทั้งห้าคนที่ถูกส่งกลับมาสวมเสื้อบุฝ้ายปะชุนกันทุกคน
ดูแล้วร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง ต่างพยุงกันและกัน เดินโซเซอย่างยากลำบาก
นอกจากซ่งซู่อี้แล้ว คนอื่น ๆ ล้วนมีอายุมากกันทั้งนั้น
บางคนสวมหมวกหนังสุนัขเก่า ๆ บางคนสวมหมวกปลดแอกสีดิน บางคนไม่ได้สวมหมวก จึงใช้ผ้าพันคอสีซีดจนดูไม่ออกว่ามีสีอะไรพันศีรษะ คอ และใบหน้าไว้แน่น
ชาวบ้านบางคนเห็นพวกเขาแล้วก็ปิดประตู
บางคนที่ใจกล้าหน่อยถึงกับออกมาดูเรื่องสนุก
พวกเขาชินกับสายตาและเสียงวิจารณ์ของคนอื่นมานานแล้ว ไม่มีใครเงยหน้า ไม่มีใครพูดสักคน