กู้ซือเข้าไปในครัว ตักน้ำใส่กระบวยแล้วสาดใส่หน้ากู้จินเยว่!
กู้จินเยว่ปาดหน้า พลางหัวเราะหึ ๆ ในใจ อาเล็กอิจฉาแน่ ๆ!
อาเล็กต้องดูออกแล้วว่าซูฮว่าทำไปเพื่อระบายความโกรธแทนเขา!
กู้ซือไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ แต่ดูออกว่าเขากำลังทำเรื่องโง่ ๆ!
เขายกกระบวยขึ้นเคาะหัวอีกฝ่ายแรง ๆ หลายที!
“รีบพาคนไปให้พ้นหน้าฉัน!”
คราวนี้กู้จินเยว่ถึงนึกได้ว่าตัวเองพาภรรยามาหาเรื่องกู้ซือ!
ก้มมองลงไปก็เห็นภรรยายังฟุบอยู่บนโต๊ะชา ทำท่า ‘ยั่วยวน’ อยู่!
“ยังไม่ลุกขึ้นมาอีก!” กู้จินเยว่กัดฟันพูด
เซี่ยหว่านอวี้อดทนมาตลอด หวังว่าอาการของตัวเองจะทุเลาลงในไม่ช้า
แต่ก็ไม่เลย!
คอของเธอขยับไม่ได้!
แค่ขยับคอก็เจ็บแปลบไปถึงหัวใจ!
ถ้าไม่มีคนช่วย เธอก็ไม่มีทางลุกขึ้นมายืนโดยไม่ขยับคอในท่านี้ได้
เซี่ยหว่านอวี้เสียหน้าไปจนหมด ใบหน้าแดงก่ำราวกับเลือดจะหยดออกมา
เธอกัดฟันพูดด้วยความโกรธ เกลียด และน้อยใจว่า
“ตาบอดหรือไง? ไม่เห็นหรือไงว่าฉันคอเคล็ด!”
กู้จินเยว่พูดไม่ออก “……”
เขาอับอายแทนเธอ…
ขายหน้าชะมัด!
กู้จินเยว่ถามว่า “ลุกเองไม่ได้หรือไง?”
เซี่ยหว่านอวี้โมโหจนแทบกระอักเลือด “ถ้าลูกตาแกไร้ประโยชน์ก็ควักออกไปซะ! ดูฉันสิ เหมือนจะลุกเองไหวไหม?”
กู้จินเยว่สูดหายใจลึกหลายครั้ง เขาต้องอดทนไว้!
กลับไปค่อยคิดบัญชีกับเธอให้ดี!
ตอนนี้เซี่ยหว่านอวี้ยิ่งทำตัวเกินไป ซูฮว่า…อาจจะยิ่งเห็นใจและสงสารเขาก็ได้
อารมณ์ฉุนเฉียวของกู้จินเยว่ค่อย ๆ สงบลง
“ฉันช่วยพยุงเธอลุกขึ้น!”
เซี่ยหว่านอวี้ไม่ทันสังเกตความคิดของกู้จินเยว่ เธอฝืนทนความเจ็บแล้วลุกขึ้นยืน