สวี่ม่านมองเธออย่างสงสัยใคร่รู้ “เธอกับประธานกู้…”
เธอไม่ได้สงสัยอะไรทั้งนั้น!
แค่รู้สึกอยากรู้อยากเห็นนิดหน่อย!
“ฉันกับเขาก็แค่รู้จักกันตามปกติ” ถงฮว่าตอบเสียงเรียบ
สวี่ม่านรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง
วันนี้เธอเห็นถงฮว่ากับประธานกู้ยืนอยู่ด้วยกัน ทั้งคู่ดูเหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก!
เป็นคู่ชายหญิงที่เข้ากันที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นมา!
“ไม่ว่ายังไง วันนี้ก็ขอบคุณเธอนะ” ถงฮว่ากล่าวขอบคุณ
เธอรู้ดีว่าอีกฝ่ายทำไปเพราะอะไร
“เรื่องของเธอ ถ้าเธอไม่มายุ่งกับฉันอีก ฉันก็ไม่ใช่คนชอบเอาเรื่องคนอื่นไปพูดต่อหรอก”
สวี่ม่านถอนหายใจโล่งอก “แล้วเธอกับถงชุนจิ่งล่ะ เธอโกรธเขามากใช่ไหม?”
ถงฮว่ามองอีกฝ่ายด้วยแววตาเย็นชา มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “พูดแบบนี้ก็แล้วกัน ในสายตาฉัน เขายังไม่น่ามองเท่าเธอเลย”
สวี่ม่านหน้าแดง “คราวนี้เขาทำเกินไปจริง ๆ เธอทำถูกแล้วที่ตีเขา”
ถงฮว่านึกอะไรขึ้นมาได้ จึงมองสวี่ม่านด้วยสีหน้าลึกลับ
“มี…มีอะไรเหรอ?” สวี่ม่านเริ่มทำตัวไม่ถูก
ถงฮว่าถามอย่างไม่เข้าใจ “ทำไมเธอถึงชอบถงชุนจิ่ง?”
ร่างกายของถงชุนจิ่งก็แค่พอใช้ งานของตัวเองยังแทบทำไม่ไหว
เขาไม่มีแรงเหลือพอจะไปช่วยคนอื่นเลย
สวี่ม่านก้มหน้าลงอย่างเขินอาย “เขาหน้าตาดี แล้วก็เอาใจใส่คนเก่งด้วย