รู้ว่าคนพวกนี้ไม่ใช่คนดี แต่ไม่คิดเลยว่าจะเลวได้ถึงขนาดนี้!
ถึงกับมาเรียกร้องค่าเสียหายปลอม ๆ กับเขาเลย!
ถงชุนจิ่งกระอักกระอ่วนมาก ถ้าเงินที่หายไปมีน้อยกว่านี้ เขาคงไม่หน้าด้านมาถึงที่นี่หรอก “หัวหน้าทีมเฉิง เงินส่วนใหญ่ของพวกเราหายไปหมดแล้ว!”
หัวหน้าทีมเฉิงโกรธจนกำหมัดแน่น ราวกับค้อนใหญ่ อยากชกไอ้เวรนี่ให้ตายคามือ!
“หัวหน้าทีมเฉิง...”
หัวหน้าทีมเฉิงหน้าคล้ำ ชี้หน้าเขาพลางตะคอกอย่างเดือดดาล “ไสหัวไป! ออกไปเดี๋ยวนี้!”
ถงชุนจิ่งเองก็ลำบากใจ เงินของพวกเขาถูกขโมยไปจริง ๆ...
หลังถูกหัวหน้าทีมเฉิงไล่กลับมา ถงชุนจิ่งกับคนอื่น ๆ ต่างก็เงียบกันไป
ถงชุนซู่เอ่ยเสียงอ่อย “ตอนนี้จะทำยังไงดี? ผมแอบถามดูแล้ว ไม่มีใครอื่นเข้ามาในห้องเราเลย”
ข่งมี่เสวี่ยแค้นใจ เรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับถงฮว่าแน่ ๆ!
ถ้าไม่ใช่เธอ ใครจะมาแก้แค้นพวกเขาแบบนี้อีก?
แต่เรื่องที่เธอวางแผนเล่นงานถงฮว่า ก็พูดออกไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นใคร ๆ ก็เดาได้ว่าครั้งนี้ต้องเป็นฝีมือถงฮว่าแน่นอน!
“ไปแจ้งความไหม?”
ถงชุนจิ่งส่ายหน้า “หัวหน้าทีมเฉิงไม่จัดการให้ ต่อให้เราไปแจ้งความแล้วเรียกเจ้าหน้าที่หวังกลับมา ก็มีแต่จะทำให้เรื่องบานปลายไปถึงจุดเยาวชนมีการศึกษาทั้งหมด รวมถึงกองผลิตหงหนิวทั้งหมด ถ้าไม่มีทางเอาเงินกลับคืนมาได้แน่ ๆ สุดท้ายพวกเราจะกลายเป็นคนที่ใคร ๆ ก็รุมด่า”
ข่งมี่เสวี่ยคับแค้นใจและไม่ยินยอม “จะปล่อยให้เงินพวกนี้หายไปเปล่า ๆ อย่างนั้นหรือ?”
คนอื่น ๆ ต่างเงียบไป
ผ่านไปนาน ถงชุนจิ่งจึงพูดขึ้น “สืบกันเงียบ ๆ ก่อน ถ้าเจอเบาะแสอะไรแล้วค่อยหาทางกัน”
กู้จินเยว่ก็เอ่ยขึ้น “ผมจะติดต่อทางบ้านก่อน ให้ที่บ้านส่งเงินกับคูปองมาให้”