ผู้เฒ่าคนนี้เป็นอาจารย์ของโค้ชเจ้านั่นหรือ?
เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่จิงซง สวี่อี้ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจขึ้นมา
มิน่าเล่า ก่อนหน้านี้เจ้าจวี่หงส่งพวกเขามาถึงที่นี่แล้วก็รีบจากไปทันที ดูท่าคงจะไปพบใครบางคน
คนที่เขาไปพบคงเป็นหลี่จิงซงผู้นี้นี่เอง
“เดิมทีข้าไม่ได้คิดจะรับเขาเป็นศิษย์ แต่มีคนเอ่ยถึงเจ้าหนูนี่ให้ข้าฟัง”
หลี่จิงซงหัวเราะหึ ๆ “อีกอย่าง พอได้เห็นความเคลื่อนไหวของเจ้าหนูนี่ในเขตเจียงซือแล้ว ก็รู้สึกว่าน่าสนใจไม่น้อย”
ฉินเหลียอดเอ่ยไม่ได้ว่า “เฒ่าหลี่ ถึงท่านจะแข็งแกร่งก็จริง แต่ลำดับของท่านคือ【หมอกมาร】 ไม่เข้ากับสายฟ้าและแสงทองของสวี่อี้เลยสักนิด จะสอนกันอย่างไร?”
เจ้าเทียนหมิงพยักหน้าเห็นด้วย “ใช่แล้ว ท่านหลี่ อย่างน้อยลำดับของอาจารย์โจวกับพวกเขาก็มีคุณสมบัติบางอย่างที่คล้ายคลึงกัน แต่ของท่านนี่... ช่วงห่างจะกว้างเกินไปหรือไม่?”
หลี่จิงซงปรายตามองทั้งสองคน ก่อนหัวเราะเยาะ “สอนหรือ? ใครบอกว่าข้าจะสอนเขา?”
คำพูดนี้ทำให้ทุกคนชะงักงัน
ไม่สอนหรือ?
แล้วจะรับเป็นศิษย์ไปทำไม?
หลี่จิงซงไพล่มือไว้ด้านหลัง เดินมาหยุดตรงหน้าสวี่อี้ กวาดตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าหลายครั้ง ก่อนเอ่ยเสียงเรียบว่า
“ลำดับของเจ้าหนูนี่ไม่ธรรมดายิ่งกว่าที่พวกเจ้าคิด!”
“สายฟ้าหรือ? แสงทองหรือ? ไม่ใช่ทั้งนั้น! ไม่มีใครรู้ว่าหนทางในอนาคตของเขาจะเป็นเช่นไร!”
“ลำดับเช่นนี้ มีแต่ต้องให้เขาค้นหาด้วยตัวเอง เดินไปด้วยตัวเอง!”
“ประสบการณ์เรื่องลำดับของพวกเจ้าใช้กับเขาไม่ได้”