เนื้อปลารสเผ็ดชาลิ้น หอมสดอร่อย รสชาติหลากหลายระเบิดขึ้นในปาก!
เขาไม่เคยเห็นใครทำปลาแบบนี้มาก่อน และไม่เคยกินปลาที่อร่อยขนาดนี้ด้วย!
คิดได้แบบนั้น เขาก็เคี้ยวเร็วขึ้น อยากรีดเอาความหอมจากเนื้อปลาออกมาให้หมดแทบรอไม่ไหว!
เจียงฉู่เหยาก็คีบปลาย่างเข้าปากเป็นคนแรก ๆ แล้วค่อย ๆ วางลงบนลิ้น
วินาทีถัดมา เธอก็หรี่ตาลงอย่างมีความสุข!
“ฮู้ ๆ! อาหย่อย!” เธอพูดอู้อี้ไปพลางกินไปพลาง
เดิมทีมีเก้าอี้แค่ 4 ตัว พอกัวฉงหมิงมาด้วยก็ขาดไป 1 ตัว หลี่ฉางชิงเลยต้องยืนอยู่แบบนั้น
แต่เจ้าลิงกับหัวไช่เห็นหลี่ฉางชิงยังไม่ได้นั่ง ทั้งคู่ก็ยิ่งไม่กล้านั่งข้างกัวฉงหมิง เลยยืนกินอยู่ข้าง ๆ
ทั้งสองลองชิมเนื้อปลาย่าง พริบตาเดียวก็ลืมอารมณ์ทุกอย่างไปหมด
พูดตามตรง ครั้งก่อนที่ได้กินกับข้าวฝีมือหลี่ฉางชิงก็ว่าประทับใจมากแล้ว!
แต่พอได้กินปลาย่างนี่ กับข้าวคราวก่อนก็กลายเป็นคนละระดับไปเลย
ทั้งคู่ทรุดนั่งลง แล้วคีบปลาย่างกับรากบัวและแตงกวาที่อยู่ข้างในอย่างบ้าคลั่ง
ของแบบนี้ถูกปากพวกเขาสุด ๆ
ไม่ได้พูดเกินจริงหรอก ยุคนี้คนยังแค่พอกินอิ่ม วัตถุดิบต่าง ๆ ก็ยังขาดแคลน
คนชนบทได้กินแค่ผักตามฤดูกาล ครอบครัวทั่วไปเดือนหนึ่งแทบไม่ได้กินเนื้อสักครั้ง
ทุกวันก็มีแต่แตงกวาคลุกน้ำมัน ผัดผักกาดขาว ผัดมะเขือ หรือไม่ก็เอาผักเอ๋อร์ไฉ่ต้มซุปแล้วจิ้มน้ำปรุง
วนกินแบบนี้ทุกวัน
แล้วจู่ ๆ ก็ได้เจอปลาย่างรสจัดจ้าน หอมเผ็ดชาลิ้น แถมสัมผัสยังหลากหลายจากฝีมือหลี่ฉางชิง ที่สำคัญ ฝีมือเขาก็ไม่ธรรมดา!
นี่มันการโจมตีจากคนละมิติชัด ๆ!