เห็ดหอยขมแถวนี้ดอกค่อนข้างใหญ่ ส่วนมากมีขนาดราว 10 เซนติเมตร บางดอกยาวเกิน 12 เซนติเมตรแล้ว
แต่ละดอกล้วนมีคุณภาพดีมาก
เก็บกลับบ้านแล้วค่อยคัดแยกตามขนาด ดอกใหญ่ก็เรียกราคาได้สูงหน่อย
แบบนี้จะทำเงินได้อีกไม่น้อย
หลี่ฉางชิงเก็บเห็ดหอยขมไปพลาง คิดคำนวณอยู่ในใจไปพลาง
เจ้าลิงกับหัวไช่เก็บไปสักพักก็ต้องเอาไปใส่ตะกร้าสะพายหลัง เพราะเห็ดหอยขมสดเปราะบางมาก
ถ้าใส่ทับกันเยอะ ๆ ก็จะแหลกได้ง่าย
ส่วนหลี่ฉางชิงสะพายตะกร้าไม้ไผ่ไว้ จึงสะดวกกว่ามาก
แต่กว่าจะใส่ตะกร้าไม้ไผ่จนเต็มก็ต้องใช้เวลาพอสมควร
พอเขาใส่จนเต็มแล้วนำไปไว้ในตะกร้าสะพายหลัง ระหว่างเดินผ่านต้นสนต้นหนึ่ง หางตาก็เหลือบเห็นเงาอะไรบางอย่างอยู่หลังต้นไม้
เขาหันไปมองตามสัญชาตญาณ แล้วก็เบิกตากว้างทันที!
“เชี่ย! เห็ดโคนยักษ์!” หลี่ฉางชิงนึกไม่ถึงเลยว่า ในป่าสนที่เต็มไปด้วยเห็ดหอยขม จะมีเห็ดโคนดอกใหญ่ขนาดนี้ซ่อนอยู่ด้วย!
เห็ดโคนดอกนี้บานแล้ว ร่มกว้างเกือบ 40 เซนติเมตร!
ก้านก็ใหญ่เท่านิ้วหัวแม่มือสองนิ้วรวมกัน!
“เห็ดโคน! อยู่ไหนเหรอ?”
เจ้าลิงได้ยินเสียงก็รีบวิ่งมาจากระยะไกลกว่าสิบเมตร
พอมาถึงข้างหลี่ฉางชิง ก็เห็นเห็ดโคนดอกนั้นทันที
“เชี่ย! นี่คงหลายชั่งแล้วมั้ง! เห็ดโคนใหญ่ขนาดนี้จะขายได้เท่าไหร่เนี่ย?”
เมื่อเทียบกับเห็ดหอยขม เจ้าลิงรู้ราคาเห็ดโคนดีกว่ามาก!
เห็ดโคนขนาดทั่วไปขายได้ชั่งละหกสิบถึงเจ็ดสิบหยวน ส่วนดอกใหญ่แบบนี้หายากมาก คาดว่าน่าจะขายได้ชั่งละแปดสิบถึงร้อยหยวน!