“เชี่ย! เชี่ย! เชี่ย!” หลี่ฉางชิงเพิ่งสบถไปได้คำเดียว ก็โดนงับอีกทีจนได้!
นี่มันไม่ใช่ปลาไหลนา!
ไอ้นี่มันเต่าตัวใหญ่ชัด ๆ หรือก็คือตะพาบ!
ตอนตะพาบโผล่พ้นน้ำ หลี่ฉางชิงตกใจจนสะดุ้ง เพราะมันงับขึ้นมากะทันหันเกินไป
แต่พอมองให้ดี ก็เห็นว่าหัวสีเทานั่นไม่ใช่ปลาไหลนา!
ตะพาบมีแรงเยอะมาก มันพยายามหดตัวเข้าไปในกระดองสุดแรง จนหลี่ฉางชิงรู้สึกว่าลวดในมือแทบจะหลุดมืออยู่แล้ว!
มือเปียกน้ำ จับลวดแล้วลื่น แต่โชคดีที่พอตะพาบหดหัวเข้าไปในกระดอง มันก็หยุดดิ้น
“ฉางชิง ระวังหน่อย! นั่นตัวอะไร?”
เจียงฉู่เหยาก็ตกใจที่จู่ ๆ เจ้าตัวนี้ก็งับเบ็ด แต่พอมองดูแล้วก็ไม่เห็นจะอันตรายอะไร
“นี่ตะพาบ! รวยแล้ว!” เสียงของหลี่ฉางชิงสั่นไปหมด!
เจ้าตัวนี้ราคาชั่งละสี่สิบห้าสิบหยวน ตัวนี้อย่างน้อยก็หนักสามชั่งกว่า ในสายตาหลี่ฉางชิง มันไม่ใช่ตะพาบแล้ว แต่เป็นธนบัตรต้าถวนเจี๋ยตั้งสิบกว่าใบ!
ก่อนหน้านี้ทำไมเขาถึงไม่เคยคิดหาตะพาบกันนะ?
ถึงจะยังไม่ถึงศตวรรษที่ 21 ตะพาบป่าก็มีค่ามากอยู่ดี!
แต่...ตะพาบป่าก็หายากจริง ๆ
คิดได้ดังนั้น เขาก็เอื้อมมือไปจับกระดองตะพาบ
ตอนนี้หัวตะพาบงับลวดอยู่ มันไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ จึงไม่ต้องกลัวว่าจะโดนกัด
ให้วางมือไว้ตรงรอยต่อระหว่างขาหลังทั้งสองข้างกับท้อง ตรงนี้มีหลุมอยู่สองหลุม เรียกว่ารังตะพาบ เป็นจุดอ่อนของมัน ถ้าจับตรงนี้ไว้ก็จะไม่โดนกัด
หลี่ฉางชิงใช้ลวดช่วยดึงตะพาบขึ้นมาจากน้ำ ล้างโคลนที่ติดตัวมันออกในน้ำ ก่อนจะยกขึ้นมา