ทางแยกเขตโรงงานรวม
ขบวนรถยาวเหยียดกำลังมุ่งหน้ามายังโรงงานสินค้าเวยหลง
ด้านหน้าและด้านหลังมีรถหุ้มเกราะพิเศษสามคัน ประกบรถจี๊ปทหารที่อยู่ตรงกลางไว้แน่นหนา
ทหารบนรถหุ้มเกราะจับปืนกลหนัก ใบหน้าดุดัน จับตาดูความเคลื่อนไหวรอบข้างตลอดเวลา
ขบวนรถครั้งนี้ใหญ่โตกว่าตอนที่หัวหน้าไต้มาครั้งแรกเสียอีก
คนงานในโรงงานแถวนั้นพากันหยุดยืนดู ส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่
"ดูป้ายทะเบียนนั่นเร็ว ขึ้นต้นด้วยตัวอักษรจิง มาจากส่วนกลางเลยหรือเปล่า!"
"เฮ้ย! รถหุ้มเกราะมาตั้งหกคัน คุณชายรองซูนี่ไปทำอะไรมา?"
"ใครจะรู้ ตอนที่ขบวนรถทหารมาเมื่อคราวที่แล้ว โรงงานของคุณชายรองซูก็ถูกบรรจุเข้าบัญชีผู้ประกอบการการผลิตทางทหารระดับมณฑล แล้วยังซื้อโรงงานแถวนั้นอีกหลายแห่งรวด! ผมอิจฉาจะตาย!"
"ว่าแต่ คุณชายรองซูนี่ที่มาเป็นใครกันแน่ ถึงมีผู้ใหญ่ระดับสูงมาเยี่ยมเยียนติดๆ กัน แล้วยังได้เข้าบัญชีผู้ประกอบการการผลิตทางทหารอีก ถ้าจะว่าไม่มีเส้นสาย ผมไม่เชื่อหรอก!"
"บัญชีผู้ประกอบการการผลิตทางทหารนี่ไม่ใช่ใครก็เข้าได้นะ ผมเดาว่า... คุณชายรองซูคงรู้จักผู้หลักผู้ใหญ่ในเมืองหลวงแน่!"
"สมเหตุสมผล ต่อไปต้องสานสัมพันธ์กับคุณชายรองซูดีๆ แล้ว..."
"..."
ตอนนี้ ภายในโรงงานสินค้าเวยหลง
"หา? รถทหารมาอีกแล้ว?"
ซูหมิงมองเสี่ยวหม่า คนงานที่มาส่งข่าวด้วยสีหน้าฉงน งงไปหมด
กองทัพมาอีกแล้วทำไม?
คณะผู้เชี่ยวชาญเทคนิคก็เพิ่งมาไปไม่ใช่หรือไง?
คราวนี้มาทำอะไร? มาคาดคั้นให้รีบผลิตเส้นใยคาร์บอน?
เพิ่งผ่านไปกี่วันเอง จำเป็นต้องร้อนรนขนาดนั้นเลยหรือ...
ไม่มีเวลาให้คิดมาก
ผู้ใหญ่เหล่านี้ซูหมิงหาเรื่องใส่ตัวไม่ได้
เขารีบลุกออกจากห้องทำงาน
แทบจะวิ่งไปถึงประตูโรงงาน
พร้อมกันนั้น รถจี๊ปทหารหลายคันก็เพิ่งจอดสนิท
ทหารบนรถหุ้มเกราะพิเศษกระจายกำลังตั้งแนวรักษาการณ์ในรัศมีไม่กี่เมตรอย่างรวดเร็ว พร้อมกระสุนจริงเหนี่ยวไก เป็นกำแพงมนุษย์เตรียมรับมือเต็มที่
จากนั้น
ทหารสี่นายก็ลงมาจากรถจี๊ป ชุดทหารที่สวมใส่มีสีแตกต่างกัน ข้างหลังมีชายชราสวมเสื้อกาวน์สีขาวเดินตาม มุ่งหน้ามาทางซูหมิง