ปัจจุบันนี้ในระดับโลก เครื่องบินรบของประเทศส่วนใหญ่ยังคงอยู่ในระดับรุ่นที่ 2 และรุ่นที่ 3 ใช้วัสดุผสมและอะลูมิเนียมอัลลอยด์อยู่
ส่วนเครื่องที่ใช้เส้นใยคาร์บอนระดับ T300 ได้ อย่างน้อยต้องเป็นรุ่นที่ 4 ขึ้นไป
และในโลกนี้ ช่วงปี 2002
นับกันหมดเลย ประเทศที่ผลิตเครื่องบินรบรุ่นที่ 4 ขึ้นไปได้ มีเพียงสามประเทศเท่านั้น
ได้แก่ ซีรีส์ Su-27/Su-30 ของพวกหมีขาว ซีรีส์ Mirage 2000 ของกอล และซีรีส์ FF-15/FF-16 ของอินทรี
เครื่องบินรบ 'ไต้ฝุ่น' ที่ยุโรปพัฒนาร่วมกัน ต้องรอถึงปีหน้าถึงจะส่งมอบอย่างเป็นทางการ
แม้แต่อินทรีที่ส่งมอบเครื่องบินขับไล่ล่องหนรุ่นที่ 5 รุ่นแรกอย่าง FF-220 แร็พเตอร์ ตัวเครื่องบางส่วนก็ใช้เส้นใยคาร์บอนระดับ T300
(เครื่องบินรบแร็พเตอร์ทดสอบการบินครั้งแรกปี 1997 ส่งมอบรุ่นผลิตจริงครั้งแรกปี 2001)
พูดอีกอย่างก็คือ... เส้นใยคาร์บอนระดับ T300 ในยุคนี้ ถือเป็นวัสดุระดับแนวหน้าของโลก!
เครื่องบินรบ J-160 ของหลงกั๋ว มี T300 ใช้ ก็ถือว่าบุญแค่ไหนแล้ว!
"พอแล้ว!"
"พอแล้วอย่างยิ่ง!" ปราชญ์เหมียวเอ่ยอย่างพึงพอใจ:
"เส้นใยคาร์บอนระดับ T300 ไม่ว่าจะค่าความต้านแรงดึง โมดูลัสแรงดึง หรือความเหนียวอัด ล้วนผ่านมาตรฐานทางทหารของเรา!"
ท่านผู้อำนวยการโหวแห่งหลงเคอ-ย่วนข้างๆ ก็เสริมขึ้นว่า:
"ท่านประธานซู พูดกันตามตรงนะ แผ่นวัสดุเส้นใยคาร์บอนที่คุณผลิต เรายกกลับไปทั้งชิ้น เปลี่ยนรูปทรงนิดหน่อย ไม่ต้องดัดแปลงอะไร ก็เอาไปใช้กับเครื่องบินรบได้เลย"