เมืองหลวง,
กองบัญชาการทหารสูงสุดหลงกั๋ว,
“ฮ่าๆๆ......”
“ดี! ตีได้ดีมาก!”
“..........”
ในตอนนี้ ท่านผู้เฒ่า บรรดาผู้บัญชาการเขตทหาร และขุนนางระดับสูงของกองทัพต่างนั่งเฝ้าจอโทรทัศน์แล้วหัวเราะไม่หยุด
มองดูหมาป่ากลและเสือกลของตนตีกองทัพอินทรีจนแตกพ่ายยับเยิน
ระบบสามหมู่บุกจู่โจมระดับพลิกฟ้าบวกกับฟังก์ชั่นล้ำสมัยอีกสารพัด
มุมปากกดเท่าไหร่ก็ไม่ลง ดันยากกว่าปืนกลแก็ตลิ่งเสียอีก.....
ได้แต่หัวเราะลั่นไม่หยุด.....
“ฮ่าๆๆ.....”
“สะใจ! ข้านานแล้วนะที่ไม่สะใจแบบนี้!”
“ในที่สุดก็ได้ระบายความแค้นจาก 81192 นี้ออกไป! สบายใจ!”
“ดูทหารประเทศอินทรีพวกนั้นสิ เห็นหมาป่ากลกับเสือกลของเราเข้าไป แต่ละคนตกใจจนทำตัวเป็นหลานย่าเลย!”
“วงล้อเวียนเปลี่ยนตา ถึงคราวเราเป็นมหาอำนาจบ้างแล้ว......”
“ว่าแต่ว่า การเป็นมหาอำนาจนี่มันก็ดีจริงๆ แหละ!”
“ฮ่าๆๆ........”
ท่านผู้เฒ่ากับผู้บัญชาการทั้งหลายพึงพอใจกับผลงานของหมาป่ากลและเสือกลมาก
ไม่ใช่สิ
ไม่ใช่แค่พึงพอใจ แต่มันเกินความคาดหมายไปไกล
ตอนแรกคิดแค่ว่าจะสู้กับกองทัพอินทรีได้อย่างคู่คี่สูสีก็ดีใจสุดๆ แล้ว
เพราะยังไงซะ.....เทคโนโลยีหุ่นยนต์ทหารของประเทศอินทรีก็เป็นอันดับหนึ่งของโลกอย่างไม่มีใครโต้แย้ง
ส่วนหลงกั๋วน่ะ เมื่อเทียบกับประเทศอินทรีแล้ว ยังไม่ทันแม้แต่ปลายเล็บเท้าเขาเลย
แต่ตอนนี้......ไม่ใช่แค่รบชนะอินทรี แต่ชนะแบบขาดลอย ชนะแบบราบคาบ.....
ตอนที่บรรดาขุนพลกำลังดีใจ
ตอนนั้น
จู่ๆ ประตูก็มีเสียงเคาะดังขึ้น:
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!”
“เข้ามา”
พลทหารสื่อสารเดินเข้ามาทำวันทยหัตถ์ต่อท่านผู้เฒ่าและผู้บัญชาการ:
“รายงานท่าน!”
“มีรายงานจากทูตหลิงทางสนามซ้อมรบ ขอให้ท่านพิจารณา”
พลทหารสื่อสารยื่นรายงานบนมือทั้งสองข้างให้
ข้างๆ รัฐมนตรีตู้จากกระทรวงพัฒนายุทโธปกรณ์อยู่ใกล้ที่สุด หัวเราะพลางหยิบฉวยมา:
“ข้าดูหน่อยว่าสนามซ้อมรบมีข่าวดีอะไรมารายงานอีก”
เปิดดู
รัฐมนตรีตู้หดรูม่านตา ตัวแข็งไปหลายวินาที:
“นี่มัน......”
“เฮ้ย!”
“นี่....เงินเยอะขนาดนี้.....?”
“เสี่ยวตู้ เกิดอะไรขึ้น?”
ท่านผู้เฒ่าเห็นท่าทางผิดปกติของรัฐมนตรีตู้เลยเอ่ยถาม
รัฐมนตรีตู้ที่ตกตะลึงได้สติ