ซูหมิงได้ยินว่าให้ตัวเองไปผลิตรถถัง ก็โบกมือปฏิเสธรัว ๆ:
"เฮ้อ...! รัฐมนตรีตู้ ท่านอย่ามาล้อผมเล่นสิ โรงงานผมน่ะมีดีแค่ไหน ผมรู้แก่ใจดีอยู่แล้ว เราเป็นแค่โรงงานสินค้าเบ็ดเตล็ดที่ผลิตของกระจุกกระจิกน่ะ....."
"จะไปมีความสามารถผลิตรถถังได้ยังไง!"
ท่านโจวฟังมาถึงตรงนี้ก็เข้าใจคร่าว ๆ แล้ว
ซูหมิงถึงจะเป็นผู้คิดค้นสีรถ
แต่ที่จริงแล้วยังรู้รายละเอียดคุณสมบัติของสีรถไม่ครบถ้วน เป็นพวกแมวตาบอดจับหนูตายได้......ตัวเองก็ไม่เคยคิดเลยว่ามันจะมีฟังก์ชันพิเศษเพิ่มเติมมากมายขนาดนี้!
ดังนั้น ท่านจึงเสนอขึ้นว่า:
"เสี่ยวซูสหาย เอางี้ดีไหม พวกเราก็ไม่ต้องให้คุณอธิบายแล้ว"
"คุณช่วยเอาพวกเอกสารแบบแปลนเทคนิคของสีรถที่คุณผลิต, บันทึกการผลิต, ขั้นตอนกระบวนการ แล้วก็ไฟล์ต่าง ๆ มาให้พวกเราดูหน่อยได้ไหม"
"พวกเราจะได้เอาไปศึกษากันเอง แล้วก็ตรวจสอบสีรถให้ครบทุกด้านไปเลย"
"ไม่มีปัญหา"
ซูหมิงไม่ได้โง่ขนาดนั้น ในเมื่อทางทหารสนใจสีรถตัวนี้ แล้วออเดอร์จะน้อยได้ยังไง?
"ผู้จัดการต่ง คุณไปขนพวกบันทึกการวิจัยกับแบบแปลนเทคนิคมาที ให้ท่านโจวพวกเขาดู"
"ได้"
ไม่นานนัก
บันทึกเทคนิคและบันทึกการผลิตกองพะเนินก็ถูกต่งซิงหวยอุ้มเข้ามา
ท่านโจว ท่านต้วนและคณะผู้เชี่ยวชาญรีบกรูเข้ามาล้อมทันที
เหมือนหมาป่าหิวที่เห็นอาหาร ไม่ยอมละสายตาจากเอกสารเขียนมือทุกแผ่น
ชั่วขณะหนึ่ง ที่เกิดเหตุกลายเป็นงานสัมมนาทางวิชาการของสถาบันวิทยาศาสตร์
บรรดาผู้เชี่ยวชาญพลางดูบันทึกพลางพูดพึมพำเสียงเบา:
"อุณหภูมิสูงสุดที่ผิวเคลือบทนได้ ตรงตามอุณหภูมิเครื่องยนต์ของเครื่องบินเลย......"
"ใช่แล้ว เราสามารถเอาไปเคลือบโดยตรงบนใบพัดเครื่องยนต์ได้เลยนะ ชั้นผิวทนอุณหภูมิก็เอามาใช้ได้"