ในฐานะผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าด้านอุปกรณ์ไร้คน
ผู้อำนวยการเจียงขมวดคิ้ว วิธีคิดของเขาแตกต่างจากนายพลทั้งสี่ข้างๆ
เรื่องยุทธวิธีระบบสามหมู่นั้น เขาคิดน้อย
เรื่องเทคนิคนั้น เขาคิดมาก
ที่จริง... ในกระบวนการวิจัยและทดลอง
ทหารหนึ่งคนควบคุมหนึ่งหน่วยกลให้เคลื่อนไหวได้คล่องแคล่วก็นับว่าเยี่ยมแล้ว
ควบคุมสามหน่วยพร้อมกัน... ความยากจะเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณ
เพราะคนเรามีแค่สองตากับหนึ่งสมอง จะให้ใจจดจ่อสามอย่างพร้อมกันย่อมเป็นไปไม่ได้
“สหายเสี่ยวซู ฟังก์ชันหนึ่งเครื่องคุมหลายตัวนี้ดีนะ... แต่การควบคุมสามหน่วยพร้อมกันจะลำบากเกินไปไหม?”
ผู้อำนวยการเจียงถามอย่างสงสัย
ถ้าควบคุมยากมาก ฟังก์ชันหนึ่งเครื่องคุมหลายตัวก็จะกลายเป็นสิ่งไร้ประโยชน์
“ไม่ลำบากเลยครับ!”
ซูหมิงยังไม่ทันอ้าปาก เหอกวงข้างๆ ก็รีบตอบก่อน:
“ก้านควบคุมที่โรงงานเราออกแบบมาง่ายมาก พวกคุณเคยเล่นเกมคอมมานด์แดงไหม? ก็เหมือนกับสั่งหน่วยในเกมคอมมานด์แดงนั่นแหละ แค่ออกคำสั่งให้พวกมันก็พอ”
(บันทึก: คอมมานด์แดง 1 เกิดปี 1996, คอมมานด์แดง 2 เกิดปี 2002)
“ไม่เชื่อก็ลองดูได้ครับ”
เหอกวงยื่นก้านควบคุมให้ตรงหน้าผู้อำนวยการเจียง
ผู้อำนวยการเจียงลังเลไปเสี้ยววินาที แล้วรับก้านควบคุมนั้นมา
เหอกวงขยับเข้าไปใกล้ ชี้ที่จอเล็กๆ บนก้านควบคุม:
“ผู้อำนวยการเจียงครับ คุณแค่ทำแบบนี้ เลือกหน่วย ลากหน้าจอ แล้วก็...”
ผู้อำนวยการเจียงมองดู
พบว่าหน้าจอก้านควบคุมเรียบง่ายชัดเจน ระบบลื่นไหล ปลายนิ้วตอบสนองไว...
ต่างจากที่ตนจินตนาการไว้อย่างสิ้นเชิง!
เขาลองทำตามวิธีที่เหอกวงบอก
รัฐมนตรีตู้และนายพลอีกสี่คนก็เหมือนเด็กขี้สงสัย พากันมุงเข้ามา
วินาทีต่อมา
หมาป่ากลและเสือกลเริ่มเคลื่อนที่ไปมาในโรงงาน เกิดเสียงกลไกเบาๆ...
“อ้าว!”
“ง่ายจริงๆ แฮะ”
เห็นหมาป่ากลและเสือกลเคลื่อนไหวตามคำสั่งตน ผู้อำนวยการเจียงก็ดีใจประหลาดใจมาก
“ก้านควบคุมนี่ง่ายจริงๆ... ระบบควบคุมแบบนี้ผมไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย...”